مقایسه امید به زندگی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی در زنان با و بدون تجربه خشونت خانگی

خشونت علیه زنان، به‌ویژه خشونت خانگی شریک زندگی، یک مشکل جهانی و نقض حقوق بشر در زنان است.  هدف از این پژوهش مقایسه امید به زندگی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی در زنان با و بدون تجربه خشونت خانگی بود که با روش علی مقایسه‌ای انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان اردبیلی بود که به دو دسته زنان مورد خشونت خانگی توسط همسر قرار گرفته و نگرفته تقسیم شدند. از این جامعه، نمونه‌ای به حجم 100 نفر (هر گروه 50 نفر) با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و با استفاده از پرسشنامه‌های امید به زندگی اشنایدر (2000) و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی دنیس و واندر وال (2010) مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس تک متغیره و چند متغیره و از طریق نرم‌افزار spss نسخه 20 تجزیه‌وتحلیل شدند که یافته‌ها نشان داد در سطح معنی‌داری 1 درصد، تفاوت معنی‌داری بین زنان با و بدون تجربه خشونت خانگی به لحاظ مولفه‌های امید به زندگی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی وجود دارد. بر اساس این نتایج، با ارزیابی سازه‌های روان‌شناختی مانند امید به زندگی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی زنان و شناسایی افراد در معرض خشونت، می‌توان اقدامات پیشگیرانه‌ای برای کاستن از میزان شیوع خشونت‌های خانگی و کنترل مشکلات جسمی، روانی و اجتماعی ناشی از خشونت در زنان انجام داد. علاوه‌بر حوزه پیشگیری، این یافته‌ها اشارات مهمی به آسیب‌شناسی، مداخلات درمانی و مقابله بالینی در خصوص زنان قربانی خشونت دارد.

comparison of life expectancy and psychological flexibility in women with and without domestic violence experience

violence against women, particularly intimate partner violence, is a global issue and a violation of women’s human rights. the aim of this study was to compare levels of hope and psychological flexibility in women with and without experiences of domestic violence. this research employed a causal-comparative design. the statistical population included all women in ardabil county who had experienced domestic violence by their spouse, as well as women who had not reported any such violence. from this population, a convenience sample of 100 participants (50 in each group) was selected. participants were assessed using snyder’s hope scale (2000) and the psychological flexibility questionnaire by dennis and vander wal (2010). data were analyzed using univariate and multivariate analysis of variance (anova and manova) via spss version 20. the findings revealed a significant difference in components of hope and psychological flexibility between women who had experienced domestic violence and those who had not (p = 0.01). these results suggest that to reduce the prevalence of domestic violence and manage the associated physical, psychological, and social consequences, preventive measures can be implemented through the assessment of psychological constructs such as hope and psychological flexibility, and by identifying women at risk of violence. beyond the implications for prevention, these findings also offer important insights for psychopathology, therapeutic interventions, and clinical strategies concerning women who are victims of violence.