جایگاه سنت در مقام استدلال

این مقاله در مقام آن است با بررسی محورهایی که ‏در دانش‌های اسلامی می‌توان از آن‌ها جایگاه سنت را در ‏مقام استدلال شناخت، نشان دهد سنت در مقام استدلال در ‏تراز قرآن نیست و پس از آن جای دارد. در این مقاله ‏این محورها بر اساس متون حدیثی، دانش نقد حدیث، علم اصول، علم ‏کلام و علم تفسیر شامل؛ ارزیابی حدیث با قرآن، نسخ قرآن با ‏سنت، تفسیر قرآن با حدیث، دلیل اعتبار سنت و ماهیت سنت ‏مورد بررسی قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر ابتدا ظرفیت این محورها از جهت دلالت بر ‏جایگاه سنت پردازش شده، آنگاه با نگاهی فراگیر نشان ‏داده شده که این محورها در یک سطح از جایگاه قرار ‏ندارند بلکه برخی مقدم بر برخی دیگر است. ماهیت سنت و دلیل اعتبار آن اهمیت بیشتری دارد چه، ‏نتیجه آن دو هر چه باشد می‌تواند جهت و دلالت دیگر ‏محورها را تعیین نماید. بر پایه‌ی این فرایند این قول ‏قوی می‌نماید که سنت در استدلال در تراز قرآن نیست.‏