نگره‌ای جدید درباره انسجام متنیِ سوره‌های قرآن کریم

چگونگی چینش آیات در کنار یکدیگر از دیرباز مورد توجّه دانشمندان اسلامی در اعصار مختلف ‏بوده است. دانشمندانِ نخستین از «نظم» و «مناسبت» میان آیات سخن می‌گفتند و دانشمندان سده ‏حاضر از «سوره به منزله یک کلیت واحد» و «وحدت موضوعی سوره‌ها». در این مقاله ضمن ‏مروری سریع بر این تلاش‌ها، به نظریات جدید در حوزه زبان‌شناسی در زمینه تحلیل متن اشاره ‏شده و ضمن بیان مبانیِ نظری آنها، سعی در یافتن الگویی برای تحلیل چینش آیات در سوره‌های ‏قرآن کریم با عنایت به کارکرد اصلی این کتاب آسمانی که هدایت و تذکر است، گردیده.در این ‏راستا با استفاده از نظریات انسجام و خصوصاً پیوند، «الگوی بازگشتی» برای توصیف چگونگی ‏چینش آیات درون یک سوره پیشنهاد و در رابطه با یکی از سوره‌ها آزمون گردیده است.‏