چگونگی بازتاب قصص قرآنی حضرت داوود(ع) و سلیمان(ع) در متون منظوم فارسی

قصص قرآنی بویژه داستان انبیاء الهی همواره یکی از سرچشمه‌های باروری متون ادبی و زمینه‌ای برای ظهور خلاقیّت‌های شاعران بوده است. شاعران بر اساس این داستان‌ها و تلمیح به سرگذشت پیامبران، مضامین مختلف و لطیفی را خلق کرده و گاه ترکیبات تازه و بدیعی را آفریده‌اند. در این میان، بررسی چگونگی بازتاب قصص قرآنی در اشعار فارسی و نوع نگاهی که شاعران فارسی‌گوی به سرگذشت انبیاء الهی داشته‌اند، همواره حائز اهمیت بسیار بوده است. از بررسی این اشعار می‌توان میزان نفوذ و گسترش معارف قرآنی و یا اسرائیلیات را در جامعه ایرانی برداشت کرده و تحلیلی از سبک دین‌داری مردم ارائه نمود. در این پژوهش به مطالعه موردی بازتاب قصص قرآنی مربوط به حضرت داوود(ع) و حضرت سلیمان(ع) در متون منظوم فارسی پرداخته شده است. علت انتخاب این دو پیامبر اولاً تنوع ماجراها و قضایای دوران نبوّت ایشان و ثانیاً وجود گزارش‌های مشابه در منابع تاریخی دین یهود بوده است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد در اکثر موارد، آنچه مورد استناد شاعران فارسی‌گوی بوده، گزارش قرآن کریم است و در مواردی تلاش شده تا گزارش‌های تورات نقد و ابطال شود.

how to reflect the quranic stories of prophet dawood and solomon (pbuh) in persian verse texts

the story of the prophets has always been one of the fertile sources of literary texts and a background for the emergence of poets’ creativity. based on these stories and allusions to the history of the prophets, poets have created various and subtle themes and sometimescreated new and original compositions.the narrative of prophet dawood (pbuh) and his son prophet sulaiman (pbuh) of the great prophets of god among the people of israel in persian texts have had different and different effects compared to the story of other prophets due to the variety of adventures, events and cases of the prophethood period. despite the age of these two narratives in the sources of jewish religion and the holy quran, they are the best and first sources for poets and mystics to use.the current research, which analyzes and examines the story of prophet david (pbuh) and prophet solomon (pbuh) in the poetry of some prominent poets from the 6th to the 11th centuries, has been carried out in a descriptive-analytical way, in which things such as quranic verses and interpretive references in connection with these two stories, subtle literary and mystical themes and themes have been examined; and then, while presenting poetic evidence, we have come to the conclusion that what comes from the hearts of the poets’ poems is an indication of their attention to different aspects of the story of prophet david. (pbuh) and hazrat suleiman, it is for the purpose of expressing moral and descriptive concepts and as they have depicted the concepts of pleasantness.