غرض ‌شناسی تطبیقی داستان حضرت ابراهیم (ع) در سوره‌های مکی همگام با نزول

داستان حضرت ابراهیم (ع) در9 سوره مکی شامل سوَر مبارکه «مریم، شعراء، هود، حجر، انعام، صافات، ذاریات، انبیاء و عنکبوت» تبیین گردیده است. این مقاله پژوهشی با رویکرد تنزیلی به بررسی ارتباط میان غرض سوره‌های مذکور و داستان حضرت ابراهیم خلیل‌الله (ع) با شرایط پیامبر اکرم (ص) و مومنین پرداخته و به روش توصیفی تحلیلی به ارتباط میان داستان‌های قرآن با غرض سوره در راستای جلوه‌های هدایتگری قرآن دست یافته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که سرگذشت انبیاء پیشین در قرآن کریم که فصل عمده‌ای از آیات الهی را در بر می‌گیرند، نقش بسزایی در تامین پاره‌ای از اهداف هدایتگری این کتاب آسمانی ایفا می‌نمایند. با مداقه در سور نه‌گانه مکی حوزه این پژوهش، معلوم گردید که داستان حضرت ابراهیم (ع) به جهت «استوار ساختن قلب پیامبر (ص)، تقویت پایداری آن حضرت (ص)، تصویر سازی از طبقات مخالف با دعوت الهی، تجلیل از مومنان به حقّ، چگونگی محاجّه با مشرکین، وعده پایان تخاصم کفّار و بشارت پایان نیک مومنان، وعده به هلاکت و عذاب مشرکان، سربلندی انبیای خدا از مصائب و ابتلائات الهی، و ... بازگو شده ‌است.

the comparative purpose of the story of hazrat ‎ibrahim‏ ‏‎(pbuh)‎‏ ‏in makki surahs simultaneously with ‎the descent

the story of prophet ibrahim is explained in eight surahs of makkah, including the blessed virgin maryam, the shoara, the hood, the hejr, the anaam, the saafat, the anbiaa: and the ankaboot. this article examines the relationship between the purpose of the mentioned surahs and the story of hazrat ibrahim khalilullah with the conditions of the holy prophet and the believers and in a descriptiveanalytical method, the relationship between the stories of the qur’an and the purpose of the surah in terms of the guiding effects of the qur’an has been achieved. therefore, it can be assumed that the stories of the previous prophets in the qur’an, which include a major chapter of the divine verses, also play an important role in providing some of the purpose of guiding the qur’an. examining the eight chapters of maki, it became clear that the story of prophet ibrahim was sometimes used to strengthen the heart of the prophet, to strengthen his stability, the glorification of the believers in the truth, the guidance of the prophet and her faithful followers in how to deal with the polytheists, the promise of an end to the infidels’ conflict and an imminent victory, etc. have been recounted.