|
|
|
|
تشریح آموزه برائت مبتنی بر دیدگاه عرفانی (با تاکید بر نظرات امام خمینی و نگاهی به آراء آیت الله جوادی آملی)
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
مقدادیان عادل ,تاجیک ابوالفضل
|
|
منبع
|
حكمت اسرا - 1404 - دوره : 17 - شماره : 2 - صفحه:99 -128
|
|
چکیده
|
عرفان شیعی، اگر تعریفی متمایز از سایر عرفانها ارائه ندهد، بیتردید، سرچشمههای منحصر به فرد (مثل روایات و ادعیه ماثوره با افقهای معرفتی متفاوت) و در نتیجه آموزههایی دارد که در سایر نحلههای عرفانی، تقریبا اثری از آن آموزهها به چشم نمیخورد. هدف این نوشتار که با روش تحلیلی توصیفی نگاشته شده آن است که به تبیین مساله «برائت در عرفان شیعی» به عنوان آموزهای که سایر عرفانها فاقد این آموزه هستند. این مقاله، برائت را در دو قوس صعود و نزول مورد واکاوی قرار داده و به اثبات این فرضیه پرداخته است که برائت در قوس صعود، به عنوان یک مقام سه مرحلهای قابل طرح است که سالک الی الله با پیمودن این سه مرحله از غیر خدا بریده میشود. در این معنا، برائت عرفانی تفاوتهای فاحشی با برائت از نگاه متکلّمان شیعه دارد. در قوس نزول نیز، این فرضیه مطرح میشود که مظهر «اسم بریء» حضرت زهرا ع است که با تناکح اسمائیه در کنار مظهر اسم ولی یعنی امیرالمومنین سبب ظهور اثرات وجودی در عوالم خواهد شد. این مقاله روایات و احادیثی در شان حضرت صدّیقه طاهره را با همین ذائقه عرفان شیعی و به خصوص مبتنی بر اندیشههای عرفانی سه حکیم متاخر تشیع یعنی امام خمینی، علامه حسن زاده آملی و آیت الله جوادی آملی تبیین کرده است.
|
|
کلیدواژه
|
برائت، اسم بریء، عرفان شیعی، حضرت فاطمه، تناکح اسمائی، نظام اسمائی
|
|
آدرس
|
دانشگاه بین المللی اهل بیت علیهم السلام, گروه ادیان و عرفان, ایران, دانشگاه بین المللی اهل بیت علیهم السلام, گروه ادیان و عرفان, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
a.tajik1100@gmail.com
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
explaining the doctrine of innocence based on a mystical perspective
|
|
|
|
|
Authors
|
meghdadian adel ,tajik abolfazl
|
|
Abstract
|
mysticism if its not considered as its common meanding, i.e supernature which inccludes mysticism except god and every supernature affair, but is with its special meaning , i.e revealed knowledge, that is special insight of religious texts, undoubtedly we can believe that in different or religions, if not a complete distinct fact, at least by having common sources and instructions, they may have complete lessons, different or even unique.here, the shiit mysticism, if doesn’t render different explanation of other mysticisms, undoubtedly it has unique sources, and concludingly it has lessons and instructions that may not be found in other mysticisms or asit is colourful in shiit mysticism, is not distinct in other ones. sources such as them sayings of 13 immaculates as well as the holy prophet (peace be upon him) with the affected supplication with different knowing horizons in sonnah pace from one side and other sources like beseech and fond union, meeting and getting use of the only unique pole of the universe, the whole hojjat one of the lessons (instructions) that we write about here is “the acquaintance in shiit mysticism”.and it is especially based on the mystical thoughts of three later shiite sages, namely imam khomeini, allama hassanzadeh amoli, and ayatollah javadi amoli.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|