واکاوی تاثیر اساتید بر شخصیت‌ کلامی-فلسفی آیت‌الله جوادی‌آملی(با تاکید بر کلام‌سیاسی)

آیت‌الله عبدالله جوادی‌آملی دارای جامعیت ‌نسبی در دین‌شناسی و نیز در پردازش مسایل کلام‌سیاسی است. وی دارای آثار متنوع و متکثر در اضلاع مختلف علم دینی از جمله حیطه‌های کلامی- ‌سیاسی است که وی را شخصیتی شاخص ساخته است. مقاله بر پایه چارچوب روشی هرمنوتیک قصدگرای اسکینر با دخل و تصرفاتی به واکاوی تاثیرات اساتید بر شخصیت علمی آیت‌الله جوادی‌آملی(با تاکید برکلام‌سیاسی) به عنوان مقو‌له‌ای ذهنی-عینی می‌پردازد. بر این پایه سوال اصلی آن است که تاثیر اساتید و آموزگاران بر شخصیت ‌علمی آیت‌الله جوادی آملی(با تاکید بر کلام‌سیاسی) چیست؟ فرضیه بر این مبنا استوار است که اساتید و آموزگاران در آمل، تهران و قم تاثیر اساسی در شکل‌گیری شخصیت‌علمی آیت‌الله جوادی‌آملی به‌ویژه در کلام‌سیاسی داشته و در تکوین اندیشه‌های وی سهم مهمی ایفا نموده است. سیرت‌شخصی اساتیدش بر سیرت‌شخصی او بازتابی جدی داشته است. در میان اساتید آیت‌الله جوادی‌آملی، علامه طباطبایی و محمدتقی آملی آن‌گونه که در کلام وی هویداست بیشترین تاثیر علمی و شخصیتی همه‌جانبه و جامع بر وی داشته‌اند. الهی‌قمشه ای جوانه‌های گرایش به تفسیر قرآن را در وی پرورانده است. شعرانی گرایشاتش به کلام را تقویت کرده است. فاضل‌تونی فلسفه‌ورزی را در وجود او شعله‌ور ساخته است. امام‌خمینی علاوه بر اصول‌فقه، در شکل گیری شخصیت اجتماعی و سیاسی برون‌گرای او موثر است. محقق‌داماد قوام فقهی او را برمی‌سازد و میرزاهاشم آملی آن را ورز می‌دهد. علامه طباطبایی توامان هم شاگرد‌نگر جمعی و هم درس‌نگر فلسفی است که هم شاگردپرور است و هم بینش خود را در عمق وجود آنان مستولی می سازد.

an analysis of the influence of professors on the theological-philosophical personality of ayatollah javadi amoli (with an emphasis on political theology) based on skinner’s hermeneutic method

ayatollah abdullah javadi amoli has a relative comprehensiveness in theology as well as in the processing of political theology issues. he has diverse and numerous works in various aspects of religious science, including the fields of political theology, which has made him a prominent figure. based on the framework of skinner’s intentional hermeneutic method, the article analyzes the effects of professors on the scientific personality of ayatollah javadi amoli (with an emphasis on political theology) as a subjective-objective category. on this basis, the main question is what is the effect of professors and teachers on the scientific personality of ayatollah javadi amoli (with an emphasis on political theology)? the hypothesis is based on the fact that professors and teachers in amol, tehran, and qom had a fundamental impact on the formation of ayatollah javadi amoli’s scientific-human personality, especially in political theology, and played an important role in the development of his thoughts. the personal lives of his teachers have had a serious impact on his personal life. among javadi amoli’s teachers, allameh tabataba’i and mohammad taqi amoli, as is evident in his words, have had the greatest scientific and comprehensive influence on him. elahi qomshe’i has nurtured the seeds of a tendency to interpret the quran in him. sha’rani has strengthened his tendencies to theology. fazel toni has ignited philosophizing in him. in addition to the principles of jurisprudence, imam khomeini is influential in the formation of his extroverted social and political personality.