الهام‌گیری از سنت دینی در شعر اعشی

سنت با مشخصه فرهنگی و مضامین متعدد دینی، تاریخی، اجتماعی، و ادبی خود یک پدیده الهام‌بخش است که شاعر با به‌کارگیری آن، افکار و اندیشه شخصی و یا گروهی زمان خویش را به نمایش می‌گذارد و به‌وسیله آن به تجربه و تصاویر و اصالت شعری، قدرت و استحکام می‌بخشد.اعشی یکی از شاعران برجسته دوره جاهلی است که از سنت‌های دوره پیش یا دوره معاصر خویش تاثیر پذیرفته‌است. بررسی استقرایی سنت دینی در دیوان اعشی که مشتمل بر داستان‌ها و اساطیر کهن دینی، اعتقادات و باورها و مناسک و شعایر بدوی ـ جاهلی و برآمده از ناخودآگاه جاهلی است، دال بر قدرت شاعر در به‌کارگیری آنها و همچنین بیانگر جنبه‌هایی از افکار و اعتقادات و آداب‌ورسوم دوره جاهلی است و بررسی آن می‌تواند رابطه فرهنگ و ادیان و تاریخ و اسطوره‌های عرب با ملل دیگر را روشن سازد. آگاهی شاعر از این مضامین و افکار به عنوان یکی از تاثیرگذارترین پدیده‌ها در سنت‌های شعری جاهلی که آثار آن نیز در شعر وی وارد شده، محصولِ ارتباط و اختلاط وی با سایر ملت‌ها و مسافرت‌هایش به جوامع و محیط‌های متعدد است.