تحلیل زیبایی‌شناختی تصویرهای هنری و موسیقایی صحیفه سجادیه (مطالعه موردی دعاهای 23، 24، 25)

در میان آثار به‌جامانده از معصومین (ع)، نیایش‌های امام سجاد (ع) به لحاظ سبک و اسلوب بیان از دیگر آثار متمایز است. امام سجاد با ارایه کتاب صحیفه، باب تازه‌ای از ادبیات موسوم به ادب دعا را گشودند که به لحاظ ادبی از نمونه‌های برجسته و زیبای متون عربی به شمار می‌رود. تشبیه‌ها، استعاره‌ها و کنایه‌هایی که در این کتاب آمده، تصویرهای هنری زیبایی را به ارمغان آورده‌است که نشانگر اهمیت بارز این صنایع ادبی نزد آن حضرت است. همچنین استعمال برخی صنایع بدیعی ازجمله سجع، جناس، حسن نسق و... نوعی ایقاع و موسیقی درونی به کلام امام بخشیده‌است که بیش‌ازپیش به زیبایی متن و تاثیر آن بر مخاطب می‌افزاید.این مقاله در پی آن است تا با رویکرد بلاغی به نقد و تحلیل زیبایی‌شناختی این صنایع در دعاهای 23، 24 و 25 صحیفه سجادیه بپردازد. روش کار در این پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی است و درصدد است تا به تحلیل و تبیین جلوه‌های زیبایی صنایع بیانی و برخی از صنایع بدیعی بپردازد که در تولید موسیقی درونی متن موثرند.