موقعیت متن در دو داستان کوتاه خسرو نوشته عبدالحسین وجدانی و نخستین جام، اثر مصطفی لطفی منفلوطی با رویکرد فرکلاف

نظریه نـورمن فرکلاف یکی از رویکردهای تحلیل گفتمان انتقادی در نقد ادبیات داستانی است که متون را در سه سطح توصیف، تفسیر، و تبیین، بررسی می‌کند. در این جستار، سعی بر این است که دو داستان «خسرو» اثر عبدالحسین وجدانی و «نخستین جام» اثر مصطفی لطفی منفلوطی به دلیل همانندی‌های نسبتاً آشکار و متعدد در ساختار داستان سرگذشت قهرمانان، محتوا، و تفسیر نهایی، با استفاده از نظریه نورمن فرکلاف در سه سطح توصیف، تفسیر، و تبیین تحلیل شود تا از این طریق لایه‌های مختلف معنا و درون‌مایه آن کشف و بررسی گردد.این پژوهش در پی آن است تا با شناخت تفاوت‌ها و شباهت‌ها در نظام‌ها و وقایع اجتماعی به تبیین و تفسیر آنها با استفاده از پدیده‌های اجتماعی مشاهده‌شده در درون این نظام‌ها بپردازد. نتایج به‌دست‌آمده در تحلیل این دو داستان نشان می‌دهد که بدبختی‌ها و ناکامی‌های زندگی معتادان ریشه در استفاده نکردن از استعدادهای ذاتی و شرایط مطلوب جامعه خویش دارد و می‌توان میان این مشکلات و پیامدهای آنها ارتباط معنی‌داری برقرار کرد.