بررسی سیر سوگواره‌ای شکست ابرمرد در دو چکامه از بیّاتی و اخوان ثالث

عبدالوهاب بیاتی ( 1926-1999) از نامدارترین سرایندگان پیشگام شعر نو عربی در عصر حاضر است به طرح « الموت فی الحیاة » از دفتر « موت الاسکندر المقدونی » که بهویژه در متن فاخر سوگ- سرودهی سیر سوگوارهای شکست ابرمرد معاصر عراقی در هیئت اسکندر مقدونی پرداخته است . در ادبیات قصه ی شهر » 1369 ) در سراسر داستان وارهی بشکوه - معاصر فارسی نیز مهدی اخوان ثالث ( 1307 در بزرگداشتی آیینی، تراژدی شکست ابرمرد اساطیری ایران یا همان « از این اوستا » از دفتر « سنگستان شهریار شهر سنگستان را بازمیگوید. این جستار طی خوانش تطبیقی دو سروده، به تبیین الگوی سوگوارهای عبدالوهاب بیاتی و مهدی پرداخته و کوشیده است تا همگانیها و ناهمسانیهای این دو « شکست ابرمرد » اخوان ثالث در تصویر غمنامه را در چگونگی روایت شکست قهرمان بازنماید؛ برای دستیابی به این هدف، نگارنده پس از گذری کوتاه بر زندگی و آثار پدیدآورندگان دو متن، در آغاز، عناصر مطرحِ دو سوگ - سروده را با تاکید بر طرح داستانی و سازههای آن، تصویر ابرمرد و اندیشه و بینش او مورد توجه قرار داده و در ادامه، برای برابریابی سازههای سیر سوگوارهای آنها به تحلیل گفتار دو متن، سبک، لحن و تکنیک و واکنش روانی روایتشنو میپردازد و در بخش پایانی، رویکرد فرجامشناسانه و پیشگویانه ی راوی را به تماشا مینشیند؛ برآیند نهایی پژوهش حاضر، بهره گیری دو پدیدآور از عناصر برجستهی هر دو گونهی تراژدی و داستان است که در راستای تبیین روشن آرمان جاودانگیِ نهفته در ضمیر خودآگاه با ترسیم نگارههای مرگ و نیستی در سیری سوگوارانه، نسبتاً موفق بوده است