بررسی نشانه- معناشناختی ساختار روایی داستان کوتاه «حبلٌ کالورید»

بنابر نظریه ی معناسازی، کنش و شَوِش، بهعنوان عوامل گفتمانی مهم، باعث شکل گیری گفتمان و ایجاد تغییر از وضعیتی به وضعیت دیگر و نیز حالتهای پس از تغییر میشوند. کنش، نظامهای گفتمانی هوشمند، و شَوِش ، قابلیت مطالعه از دیدگاه ،« حبلٌ کالورید » نظام های گفتمانی احساسی را بهوجود میآورد. داستان پایداری نشانهمعناشناسی نوین را دارد. در این گفتمان پویا، ابوهانی، شخصیت اصلی داستان، به دنبال تغییر وضعیت روحی خویش است. این تغییر، ناخودآگاه و توسط جوانان مبارز، در بستر زمانی و مکانی ویژه رخ میدهد. احساس و ادراک، به ویژه حس شنیداری، این فرایند شَوِشی را شکل میدهند. از سوی دیگر، گاهی کنش، گونه های شَوِشی داستان را بهوجود میآورد و گاهی هم شَوِش، کنشزا میشود. در حبلٌ کالورید، نظامهای گفتمانی هوشمند و حسی ادراکی در تعامل هستند و گونه های مختلف نشانه معناشناختی را بهوجود آورده اند؛ اما گفتمان غالب، گفتمان احساسی است. از دیدگاه موضوعی، چون حبلٌ کالورید به عنوان داستان پایداری، اخلاق محور و ارزشمدار محسوب میشود، گفتمان مرام مدار دارد. بدین ترتیب هدف این مقاله، مطالعهی فرایند معناشناسی داستان و ویژگیهای روایی آن است تا سازوکارهای تولید معنا و عناصر اصلی شکل گیری معنا را بهدست آورد