بررسی عناصر طنز در رمان « میرامار» نجیب محفوظ

طنز و شوخ طبعی از دیرباز در رگ های ادبیات هر کشوری، جاری و ساری بوده است. نجیب محفوظ در مواجهه با خفقان جامعه اش دارویی بهتر از طنز نمی یابد. او کلام بغض آلود خود را « میرامار » در رمان در لفّافه ای از ریشخند و طنز و تحقیر و در قالب رمان هایش به مخاطب عرضه می کند . طنز نجیب محفوظ تسکیندهنده ی آلام مردم زمانه است. « نجیب محفوظ » این پژوهش به بررسی عناصر طنز در کتاب میرامارِ نویسنده ی توانمند مصری می پردازد. ادیبی که به حقّ، با سلاح طنز، به جنگ با مصایب زمانه ی خویش پرداخت و مسائل و مشکلات سیاسی، اجتماعی و... عصر خویش را با اسلوبی هنرمندانه و گاه با شیوه های نو و ابتکاری مطرح کرد. همچنین در پی آن است که شگردهای خاصی را بشناساند که نجیب محفوظ در طنزش از آن بهره برد. طنزهای او یا به شکل هنری و در قالب های بلاغی مثل تشبیه، کنایه، استعاره، اغراق، تضاد و... آمده و یا به شکل شگردهایی مثل کوچک نمایی، اصطلاحات محاوره ای و...