موازنه بین ابوتمام و شها‌ب الدین محمود حلبی در دو قصیده‌ی فتح عموریه و فتح عکا

شـهاب‌الدین محمود حلـبی از شاعران و کاتبان مشهور عصر ممالیک (دوره‌ی ‌انحطاط)، اکثر جنگ‌های سپاه ممالیکِ ترک در مقابل صلیبیان در زمان خود را در قصایدی غنایی – حماسی، جاویدان ساخته است. از جمله اشعار وی در این زمینه، قصیده‌ی «فتح عکا» است که در آن سعی کرده با قصیده‌ی مشهور «فتح عموریه» ابوتمام معارضه کند. مقاله‌ی حاضر با برقراری موازنه و مقایسه بین معانی مشترک دو قصیده نام برده و بیان اینکه کدام شاعر در ابیات خود، مفهومی ‌رساتر و عباراتی شاعرانه‌تری از ابیات شاعر دیگر در همان مفهوم دارد، به ‌این نتیجه می‌رسد که شهاب‌الدین با اینکه در دورانی می‌زیسته که به نام عصر انحطاط مشهور است، در بعضی از معانی، هر چند اندک، گوی سبقت را از ابوتمام می‌رباید و با به کار بردن صور بلاغی و تصاویر زیبا بر آن شاعر بزرگ عصر عباسی، برتری می‌جوید؛ البته این برتری شهاب‌الدین بر ابوتمام، فقط به ابیات انگشت‌شماری از قصیده‌ی وی محدود شده و در بقیه‌ی ابیات برتری با ابوتمام است. برای رسیدن به ‌این هدف، ابیات دو قصیده هم از لحاظ لغوی و هم از لحاظ درون‌مایه، مورد بررسی قرار گرفته است.