بررسی نقش آموزش متون ادب عربی در تقویت مهارت‌های چهارگانۀ زبان (بررسی موردی دانشجویان زبان و ادبیات عربی دانشگاه‌های تهران، خوارزمی، الزهراء و علامه طباطبایی)

پژوهش حاضر، با توجه به نظر استادان و دانشجویان به بررسی مقایسه ای نقش آموزش متون ادب عربی، در تقویت مهارت های چهارگانه زبان در چهار دانشگاه تهران، خوارزمی، علّامه طباطبایی و الزهراء می پردازد. از این رو با استفاده از روش پیمایشی بر آن است تا علاوه بر بررسی روش های تدریس متون ادب عربی در مقطع کارشناسی رشتۀ زبان و ادبیات عربی، میزان موفقیت استادان در تدریس این (متون)و نزدیک نمودن دانشجویان به اهداف پیش فرض وزارت علوم و تحقیقات و همچنین میزان استفاده آن‌ها از معیارهای تدریس متون ادب عربی را کشف کند و در پایان نیز راهکارهایی جهت تقویت مهارت های زبانی ارائه نماید. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان رشتۀ زبان و ادبیات عربی مقطع کارشناسی (ترم پنجم و بالاتر) و استادان چهار دانشگاه مذکور و روش نمونه گیری در این پژوهش تصادفی است، دوازده استاد متخصص در حوزۀ آموزش متون ادبیات عربی و هشتاد نفر از دانشجویان ترم پنجم و بالاتر مقطع کارشناسی در چهار دانشگاه به صورت تصادفی انتخاب شده اند. ابزار اندازه گیری پژوهش ، دو پرسشنامه محقق ساخته است. برای تحلیل داده ها نرم افزار spss، آزمون های همبستگی پیرسون، f و خی دو به کار گرفته شده است. برخی از یافته های پژوهش نشان می دهد تفاوت معناداری بین دانشگاه تهران، خوارزمی ، علامه و الزهرا در میزان تلاش مدرس بر تقویت مهارت های چهارگانه زبان و میزان تسلّط دانشجویان دانشگاه تهران نسبت به سه دانشگاه دیگر وجود دارد . همچنین نشان می دهد آموزش متون ادبی در جهت تقویت مهارت شنیدن می­باشد و این خود مخالف با اهداف پیش فرض وزارت علوم و تحقیقات می باشد.