گونه‌شناسی‌ گفتمان روایی در مجموعۀ صهیل ‌الجواد‌ الابیض بر اساس نظریۀ ژب لینت ولت

روایت داستان را می توان از جنبه­های مختلف بررسی کرد. یکی از این جنبه ها، گونه شناسی روایی ژب لینت ولت نظریه پرداز فرانسوی است که آن را بر مبنای تقابل کارکردی بین راوی و کنشگر طرح ریزی کرده است و در آن، به بررسی و تحلیل راوی و عمل روایت، کنشگران و مخاطب می‌پردازد. این شیوه بر مبحث زاویۀ دید تمرکز دارد و به رابطۀ وجوه خیالی راوی، کنشگران و مخاطب می پردازد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و بر اساس نظریۀ ژپ لینت ولت به بررسی گونه­شناسی عمل روایت و رابطۀ راوی و مخاطب در ارتباط با روایت، داستان و کنشگران در مجموعۀ صهیل الجواد الابیض زکریا تامر می پردازد. نتیجه نشان می دهد تامر در هفت داستان از مجموع یازده داستان این کتاب از روایت دنیای همسان استفاده کرده که در آن راوی دو کارکرد کنش و بازنمایی را بر عهده دارد. تامر در این داستان ها با خلق فضای مناسب و بیان جملات و عبارات خاص می کوشد با استفاده از ویژگی­های سوررئالیستی چون خیال، مرگ اندیشی، عصیان و مواردی از این دست به شرح دقیق شرایط حاکم در زمان کنش روایی بپردازد تا مخاطب را با خود همراه کند و کنشگری خود را در داستان برای او قابل درک سازد. تامر با به کارگیری شیوۀ ناهمسان متنگرا در برخی از داستان ها توانسته مشکلات جوانان هم عصر خود را مانند فقر، بیکاری و مواردی از این دست، بخوبی بنمایاند. همچنین نتایج بیانگر این است که تامر در پیوند شگردها و تکنیک های روایی- گفتمانی با متن داستان ها بسیار موفق عمل کرده است.