نقد و بررسی سنت نوشتاری زنانه در سه رمان از هُدی برکات بر پایه مولفه زیست شناختی الین شوالتر

بُعد زیست شناختی با تمرکز بر مسائلی مربوط به ژنتیک، جسم و مسائل جنسی و فطرتی زنان است. الین شوالتر این محور را به عنوان یکی از محورها یا ابعاد چهارگانه بررسی آثار زنان قلمداد کرده است و بیان نموده که با تکیه بر مولفه ها و شاخصه­های زیستی زنان می­توان نوشتار زنان و مردان را از هم متمایز کرد. در این مقاله با تکیه بر روش توصیفی – تحلیلی و آماری به واکاوی سه رمان مهم از هدی برکات، (اهل الهوی، ملکوت هذه الارض، برید اللیل)، به بررسی شواهد، میزان و کیفیت کاربست مولفه های بُعد زیست شناسی زنانه در سه محور کلی پرداخته می شود تا مشخص گردد آثار مورد بحث هدی برکات از این جهت چه خصوصیاتی دارد و تا چه میزان در بازتاب مشخصات زیست شناختی زنان موفق بوده است؛ زیرا از طریق بررسی بُعد زیست شناختی می توان به تمایز آثاز زنان از مردان پرداخت و مختصات خاص زبان زنانه را تعیین کرد. طبق نتایج بدست آمده، نشانه های زنانگی چه در سطح محتوا و چه در سطح مختصات زبانی در هر سه رمان منعکس شده است اما این ویژگی ها در رمان برید اللیل کمتر بروز یافته است. دو رمان دیگر بدلیل پرداختن به مسائل زنانه و رمانتیک بیشتر محل بروز زبان زنانه است. به طور کلی، صراحت لهجه و تابوشکنی نویسنده لبنانی در انعکاس مسائل زیست شناختی، قابل تامل است.