تکنیک‌های شخصیت و شخصیت‌پردازی در رمان خارج الحریم امین ریحانی

یکی از عناصر ‌مهم داستان، شخصیت و شخصیت‌پردازی است. در بررسی شخصیت داستان فرد می‌تواند از طریق آنچه درک کند به حوادث پی ببرد و این کار می‌تواند تاثیر چشمگیری بر درون‌مایه داستان داشته باشد. امین ریحانی در داستان‌های خود از نقش شخصیت در بیان اهداف داستان نویس غافل نیست. مقاله حاضر سعی دارد با تکیه بر روش توصیفی– تحلیلی، این عنصر مهم را در رمان‌ «خارج الحریم» بررسی کند. بدین ترتیب شخصیت‌های داستان استخراج گردید و تکنیک‌های آن­ها با نمونه مثال‌هایی مورد بررسی قرار داده شد. از مهمترین دستاوردهای پژوهش علاوه بر نگاه پیشروانه ریحانی در بیان مشکلات اجتماعی چنان که توانسته است واقعیت‌های اجتماعی را با تخیل قوی و زبان فاخر به واقعیت داستانی تبدیل کند و حوادث اجتماعی دوران معاصر خود را در جامعه ای دیگر به تصویر بکشد؛ بیان این مطلب است که وی کشمکش میان «من» جهان (شخصیت کانونی داستان) با «من اجتماعی» را دقیق و هنری به تصویر کشیده ‌است. هدف ریحانی از شخصیت‌پردازی دقیق، انعکاس تصویری دقیق و قابل ترسیم برای مخاطب است تا درک شخصیت ها و شرایط برای خواننده ملموس و باورپذیر باشد وی در شخصیت پردازی بیشتر متکی به روش شخصیت پردازی مستقیم و در شخصیت پردازی غیرمستقیم عنصر خیال را با واقعیت در می آمیزد.