تحلیل محتوای کتاب عربی پایه هفتم براساس الگوی تدریس مشارکتی جیگ ساو

تحلیل محتوای دروس تخصصی آموزش زبان خارجی مبتنی بر ساحت‌های شش گانه تربیتی می تواند به جریان شناسی شاخصه های آموزش و تربیتی کمک شایانی نماید. الگوهای تدریس مشارکتی از جمله جیگ ساو به عنوان بخشی از الگوهای نوین اجتماعی به ارائه رویکرد مناسب آموزشی و تربیتی برای تفکر، پژوهش، حل مساله با توجه به اهداف و امکانات می پردازد و بر مشارکت دانش آموزان در فضای رقابت مثبت، رشد مهارت و آموزش متقابل تاکید می کند. این پژوهش براساس روش کیفی‌-کمی(آمیخته) و تحلیل مضمون و از طریق کدگذاری و ابزار پژوهش به شکل فیش برداری و پایایی و روایی تحقیق از طریق چهار معیار لینکلن و گوبا سنجیده شده، سپس داده های استخراج شده از مراحل قبل به شیوه آنتروپی شانون مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفته اند. از نتایج این پژوهش می توان به کثرت استعمال مضامین آموزشی-تربیتی مبتنی بر دو روش غیرفعال و الگویی و فراوانی کم در روش های گفتگوی متنی، روش تلقین، ایجاد پرسش ذهنی و ایجاد نیاز اشاره کرد که ضعف روشی کتاب را به دنبال دارد. همچنین جهت گیری کلی کتاب، اغلب متمرکز بر ساحت ایمانی-اخلاقی، ساحت تربیت سیاسی-اجتماعی و ساحت علمی-فناوری است و به مضامین مرتبط با ساحت های اقتصادی-حرفه ای، هنری-زیبایی شناسی و زیستی-بدنی توجه کمتری شده است. بکارگیری الگوی تدریس مشارکتی جیگ ساو در تدریس کتاب مذبور و لزوم تناسب محتوا با این الگوی مدرن و موثر برای آموزش کاربردی زبان عربی و افزایش انگیزه در دانش آموزان مطابق با نتایج تحلیل محتوا پیشنهاد می گردد. تحلیل محتوای دروس تخصصی آموزش زبان خارجی مبتنی بر ساحت‌های شش گانه تربیتی می تواند به جریان شناسی شاخصه های آموزش و تربیتی کمک شایانی نماید. الگوهای تدریس مشارکتی از جمله جیگ ساو به عنوان بخشی از الگوهای نوین اجتماعی به ارائه رویکرد مناسب آموزشی و تربیتی برای تفکر، پژوهش، حل مساله با توجه به اهداف و امکانات می پردازد و بر مشارکت دانش آموزان در فضای رقابت مثبت، رشد مهارت و آموزش متقابل تاکید می کند. این پژوهش براساس روش کیفی‌-کمی(آمیخته) و تحلیل مضمون و از طریق کدگذاری و ابزار پژوهش به شکل فیش برداری و پایایی و روایی تحقیق از طریق چهار معیار لینکلن و گوبا سنجیده شده، سپس داده های استخراج شده از مراحل قبل به شیوه آنتروپی شانون مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفته اند. از نتایج این پژوهش می توان به کثرت استعمال مضامین آموزشی-تربیتی مبتنی بر دو روش غیرفعال و الگویی و فراوانی کم در روش های گفتگوی متنی، روش تلقین، ایجاد پرسش ذهنی و ایجاد نیاز اشاره کرد که ضعف روشی کتاب را به دنبال دارد. همچنین جهت گیری کلی کتاب، اغلب متمرکز بر ساحت ایمانی-اخلاقی، ساحت تربیت سیاسی-اجتماعی و ساحت علمی-فناوری است و به مضامین مرتبط با ساحت های اقتصادی-حرفه ای، هنری-زیبایی شناسی و زیستی-بدنی توجه کمتری شده است. بکارگیری الگوی تدریس مشارکتی جیگ ساو در تدریس کتاب مذبور و لزوم تناسب محتوا با این الگوی مدرن و موثر برای آموزش کاربردی زبان عربی و افزایش انگیزه در دانش آموزان مطابق با نتایج تحلیل محتوا پیشنهاد می گردد.