تحلیل جلوه‌های مقاومت در رمان‌های ربیع حارّ (سحر خلیفه) و لغة الماء (عفاف خلف)

ادبیّاتی که تحت تاثیر شرایطی چون اختناق، استبداد، سلب آزادی‌های فردی و اجتماعی، اشغالگری، غصب سرزمین و تاراج سرمایه‌های ملّی، برای ایستادگی در برابر جریان‌های بیدادگر داخلی و خارجی خلق می‌گردد ادبیّات پایداری نامیده می‌شود. چنین ادبیّاتی، ارزش تلقّی می‌شود؛ زیرا یک واکنش ارادی در برابر تهاجم و تجاوز دشمنان داخلی و خارجی است. این ادبیّات، دارای مولّفه‌‌هایی مانند ترسیم چهرة رنج کشیدة مردم، دعوت به مبارزه و مقاومت، بیان جنایت‌ها و بیدادگری‌های متجاوزان، ستایش جان‌باختگان، القای امید به آینده، ستایش آزادی، ستایش سرزمین اجدادی، توصیف فاجعه و طرح نمادهای اسطوره‌ای، ملّی و تاریخی است. ادبیّات پایداری اغلب واقع‌گرا است و مولّفه‌‌های واقع‌گرایی ادبی مثل تشریح جزئیّات، استفاده از راوی سوم شخص و تیپ‌سازی را دارد. سحر خلیفه در رمان «ربیع حارّ» و عفاف خلف در رمان «لغة الماء» ادبیّات مقاومت فلسطین را بن‌مایة اصلی خود قرار داده و تقابل اشغالگران اسرائیلی ‌و فلسطینی‌ها را به نمایش گذاشته‌اند. پژوهش پیش رو که با روش توصیفی- تحلیلی و در بستر مطالعات کتابخانه‌ای فراهم آمده، به این پرسش اصلی که دو رمان‌ مذکور، مولّفه‌های ادبیّات مقاومت را چگونه بازتاب داده‌اند، پاسخ داده است. بر اساس نتایج این پژوهش، توصیف جنایت‌‌های اشغالگران مانند تخریب منازل و مساجد و مدارس به بهانه‌های واهی، غارت اموال و محصولات زراعی مردم، کشتار و ایجاد رعب و وحشت به طرق مختلف و نبودن سلاح و مهمّات کافی برای مبارزه و دفاع از مردم در برابر اشغالگران از موضوعات هر دو رمان است که در دل ماجراهای مختلفی بیان گردیده است.