تحلیل روانکاوانۀ شخصیّت‌ «فواد حلمی» در رمان لیلة النهر بر اساس نظریۀ شخصیّت کارن هورنای

رمان لیلة النهر اثر علی احمد باکثیر ترسیم­گر نظام فاسد سرمایه­داری مصر در جنگ جهانی دوم است. شخصیت اصلی این داستان «فواد حلمی» است که با نوعی از روان­رنجوری برخاسته از جامعه و محیط اطرافش روبرو است. نظریۀ شخصیّت کارن هورنای و دیدگاه­های نقدی او در مورد شخصیّت روان رنجور، زمینه را برای نقد روان شناسی آثار ادبی و شخصیّت­های داستانی فراهم آورد. رمان لیلة النهر دارای زمینه­های روانشناسی است و نظریۀ روان شناسی کارن هورنای بر روی شخصیّت­های آن کاملاً منطبق است. بر این اساس، این جستار بر آن است تا با روش توصیفی – تحلیلی و طبق نظریۀ شخصیّت کارن هورنای به تحلیل روانکاوانۀ فواد حلمی، قهرمان داستان بپردازد. بر اساس یافته­های پژوهش، فواد حلمی، شخصیّت روان رنجوری است که دارای یک خودانگاره و دنیای غیرواقعی و بسیار آرمانگراست. او دارای نیازهایی همچون نیاز به استقلال، خودکفایی، کمال‌گرایی است که او را از مردم دور ساخته است، همچنین برخی دیگر از نیازهای گرایش علیه مردم مانند بهره­کشی از دیگران و میل به تحسین شدن در او هویداست.