استراتژی های ترجمه عناصر فرهنگی در مجموعه داستانی آبشوران

ترجمه عناصر فرهنگیِ متن ادبی از مهمترین چالش هایی است که مترجم به دلیل تفاوتهای فرهنگی وفکری ناشی از روح زبان با آن روبرو می­شود. دراین صورت، کارکرد ترجمه تلاشی برای موازنه فرهنگی نزدیک به فهم مخاطب در فرهنگ زبان مقصد است. موازنه­ای که حلقه ممنوعیات آن فرهنگ را لمس نمی­کند. مجموعه داستانی آبشورانِ درویشیان، داستان نویس ایرانی، یک پدیده فرهنگی وزبانی متمایز است. داستان روایتگر دنیایی با تمام جزئیات است که واقعیت فقر ونابسامانی طبقه کارگری را نشان می دهد. همین امر توجه احمدموسی را، برای ترجمه عربی این داستان ونیز توجه به جنبه­های فرهنگی وترجمه آنها، برانگیخت.با استفاده از روش توصیفی وتطبیق ترجمه با متن اصلی وتحلیل موشکافانه استراتژی­های ترجمه فرهنگی با تکیه بر نظرگاه ترجمه شناسان، درجستجوی این هستیم: چگونه مترجم عناصر فرهنگی را، که چون سایه وقرین زبان است، طبق استراتژی­های ترجمه فرهنگی ترجمه کرده است؟ با توجه به اصل موازنه: مترجم از برابری وخنثی­سازی، تحلیل وشرح وبومی­سازی در ترجمه مفاهیم فرهنگی و بومی استفاده کرده است به منظور موازنه و برابری فرهنگی بیشتر به عنصر شرح وتحلیل به منظور پرهیز از پیچیدگی معنایی روی آورده است وگاه برای انتقال معانی اصلی متن به درستی ترجمه نکرده است.