دراسة اختیار المفردات المساهمة فی التداخل اللغوی و تدریسها لمتعلّمی اللغة العربیة من الناطقین بالفارسیّة

. پژوهش حاضر کوشیده‌است با بررسی مشکلات عربی‌آموزان فارسی‌زبان در به‌کارگیری واژگان مشترک زبان‌های فارسی و عربی، به استانداردهایی در زمینه کیفیت گزینش واژگان مشترک و روش تدریس آن دست یابد. روش تحقیق، توصیفی تحلیلی و پیمایشی است و ابزار مورد استفاده برای گردآوری اطلاعات، پرسشنامۀ محقق‌ساخته است که بین (35) تن از استادان زبان و ادبیات عربی دانشگاه‌های کشور توزیع شده‌است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که در گزینش واژگان، هر یک از سه معیار 1) سطح زبانی، 2) نیاز زبانی و علاقه، 3) هدف از تدریس زبان، به یک اندازه اهمیت دارند؛ همچنین واژگان عربی‌ای که در زبان فارسی کاربرد دارند، واژگان مشترکی که در دو زبان ظاهر شبیه به هم و معنای متفاوت دارند و نیز واژگان عربی‌ای که در شکل و املا در زبان فارسی دچار تغییر شده‌اند، در اولویت گزینش برای تدریس هستند. در روش تدریس واژگان نیز، استفاده از روش تدریس واژه با استفاده از تصویر، روش تحلیل تقابلی واژگان دو زبان و استفاده از رابطۀ معنایی تضاد برای تدریس واژگان مشترک مناسب‌ترند.