دراسة تطبیقیّة لروایتین «قصة حبّ مجوسیّة» لعبد الرّحمن منیف و «چشم‌هایش» لبزرک علوی علی ضوء مدرسة البنیویّة اللغویّة

اگر یک متن را بسان تکه‌های یک پازل به حساب بیاوریم، می‌توان گفت مسئله اساسی در این پازل، ارتباط و همخوانی بین قطعات است. ساختارگرایان معتقدند یک متن، دارای بافت است. سازگاری میان اجزای این بافت، مسئله‌ای است که لازم است بدان پرداخته شود. آنان در واقع می‌خواهند رابطه یک جزء با جزئی دیگر را کشف کنند. ما در این مقاله به تحلیل و تطبیق اصول ساختارگرایی بر دو رمان «قصه حبّ مجوسیه» اثر عبد الرحمان منیف و «چشم‌هایش» اثر بزرگ علوی خواهیم پرداخت؛ روش ما در این پژوهش، روش تحلیلی تطبیقی (مکتب تطبیقی امریکایی) و استفاده از منابع کتابخانه‌ای خواهد بود. سرانجام به این نتیجه خواهیم رسید که زن اثیری در هر دو رمان، نقش برجسته‌ای دارد و نیز «چشم» نقش بسزایی در رمان‌ها ایفا می‌کند. همچنین به‌کارگیری فنون رمان‌نویسی در دو رمان بسیار بارز است و در میان این فنون، سازگاری و همخوانی نیز وجود دارد؛ تا جایی که می‌توان گفت ساختار هر دو رمان، ساختاری مستحکم و هماهنگ است.