بررسی نقش و اهمیت آشنایی‌زدایی در ژانر مقامه با نگاهی تحلیلی تطبیقی به نقش آن در شکل‌گیری مقامات همدانی و حریری

التغریب هو مصطلح استخدمه الناقد الشکلانی الروسی فیکتور شکلوفسکی فی مقاله الفن کتقنیه. هذا المصطلح الذی اثار فی ما بعد اهتمام الشکلانیین و البنیویین کرومن یاکوبسن و یوری تینیانوف یتیح الفرصة للمولف ان یجدد الظواهر المالوفة و المعهودة باستخدام الآلیات الفنیة الخاصة و الممیزة فی اثره و یتیح للمتلقی خلال عملیة الادراک تکوین دلالات جدیدة و التفاعل مع النص تفاعلاً ایجابیاً یسمح له ادراک الشکل الفنی و الادراک الجمالی للشکل الادبی.  لاشک انّ شیوع المقامة وهی من الفنون الادبیة القدیمة بین الادباء وغیرهم تدین بالفضل لجهود بدیع‌الزمان (مبدع المقامه) فی استخدام الظواهر الفنیه البدیعة ومَن خَلّفه و سلک طریقه کابی القاسم الحریری مما جعلا النص یتمتع بالعدید من سمات التمیز اللغوی و الفنی فی اسلوب قصصی رائع. یعالج هذا البحث المنهج الشکلانی و اسسه فی نقد القصة و یتطرق الی دراسة و تحلیل التقنیات و الآلیات الشکلانیة الّتی تتجسد ضمن الحبکة القصصیة (المضمون، الانزیاح اللغوی و الصناعات الادبیة) ثم یقوم بدراسة هذه الآلیات و دورها فی کتابة المقامة. وتوصّل البحث الی انّ هذه التقنیات هی الّتی ساندت بدیع‌الزمان فی تغریب الحوادث المالوفة لکی یکون لنصه التاثیر الاکبر على القارئ بحیث یدفعه الى التفکیر فی مختلف طیات النص. ولقد تبیّن انّ المتاخرین عن بدیع ‌الزمان لم یاتوا بشیء جدید لکی تتمتع مقاماتهم بمنتهى التحدیث الشَکلی وقد سلکوا طریقة فی استعمال الآلیات و التقنیات الّتی ابتکرها الهمذانی کخلق الشخصیات القصصیة و معالجتها الفنیة وا لمکون البوری و اعادة وجهة النظر و الاشارات التاریخیة و الادبیة، و مزج التوصیفات الشعریة و الحبکة القصصیة.