تحلیل نحوی معنایی ساختار جحد و معادل فارسی آن در ترجمه‌های قرآن کریم ( بررسی موردی ترجمه‌های فولادوند، مکارم و پاینده)

ان کلمه «الجحد» کلمه مغلقة فی اللغة و النحو لان المعانی الواردة لها فی المعاجم و ایضا الصیغ التی سماها النحویون جحدا لا تجتمع الا بصعوبة؛ وهذا امر یزید من صعوبات عمل مترجمی القرآن الکریم. ثم ان الحصول علی معادل مناسب لهذه الصیغة امر بالغ الصعوبة فی اکثر اللغات. تناولت هذه المقاله صیغة الجحد فی اشکالها الثلاثة: «ما کان الفاعل لیفعل» و«ما کان للفاعل ان یفعل» و«الافعال المنفیة ب«لم» و«لما» للاهتداء الی معادل مناسب لها فی اللغة الفارسیة ثم نقد ترجمات القرآن الکریم لبعض المترجمین منهم باینده، و فولادوند، ومکارم. ومن اهم النتائج التی توصل الیها هذا البحث هی ان فی تحلیل صیغة الجحد لا بد من ان یتبع رای «استرابادی» فی تعلق «ل» الجحود و مجرورها ب«مناسبا»، او یُجعل «کان» تامه بمعنی ثبت، فعلی الرای الاول تترجم بصیغ مثل: «فاعل را نشاید یا در شان فاعل نیست که چنین کند» وعلی الرای الثانی تترجم بصیغ مثل: «فاعل چنان نیست که چنین کند». ان الافعال المنفیه ب«لم» و«لما» یجب ان تترجم فی قیاس الی حادثه اخری وفی زمن قبلها ویجب اتیان قید «هنوز» فی ترجمه الافعال المنفیه ب«لما». ثم تحصل فی تقییم الترجمات ان فی وضع معادل مناسب لصیغه الجحد الاولی نجح «مکارم» ستین بالمئه وفی ترجمة الصیغة الثانیه نجح «فولادوند» خمسة وثمانین بالمئة، وفی الافعال المنفیة ب«لم» فان «فولادوند» قد نجح ثلاثة وثمانین بالمئة، وفی الافعال المنفیة ب«لما» کان نجاح «مکارم» مئة بالمئة.