تعیین‌کننده‌های باروری زیر حد جایگزین زنان کُردمطالعه موردی: زنان 4915 ساله شهر سنندج

شواهد گویای آن است که میزان باروری کل در ایران از 7 بچه برای هر زن در سال 1357 به 1.7 بچه در سال 1385 کاهش یافته است. این کاهش باروری به­طور همزمان در همه مناطق جغرافیایی و گروه­های سنی تولیدمثل صورت گرفته است و رشد جمعیت بشر نه‌تنها افزایش تصاعدی ندارد بلکه در حال کاهش است. هدف این مقاله آگاهی از تعیین­کننده­های باروری زیرحد جایگزینی زنان کُرد شهر سنندج است. داده‌ها با استفاده از روش پیمایشی در خرداد ماه 1393 روی 382 نفر از زنان ازدواج کرده همسردار (66996 کل جامعه آماری) جمع­آوری و تجزیه­و­تحلیل شده است. روش نمونه­گیری نیز ترکیبی از روشهای خوشه­ای چند مرحله­ای، تصادفی و تصادفی سامانمند بود. یافته­‌ها نشان می‌دهد، میزان باروری کل 2.07 فرزند برای هر زن است. بیش از 90 درصد از پاسخگویان اظهار کرده‌اند که داشتن بچه مانعی برای خود حفاظتی روانی عاطفی و افزایش توانمندی اجتماعی آنها است و تمایل زیادی نسبت به کم فرزندآوری بازاندیشانه دارند. هم­چنین، نتایج رگرسیون خطی چندمتغیره نشان داد که 34.6 درصد از کل تغییرات باروری زنان وابسته به آرمانهای باروری زنان، پایگاه اقتصادی اجتماعی و نابرابری جنسیتی در نهاد خانواده است. بین متغیرهایی که تنها تاثیر مستقیم بر متغیر وابسته داشته است، آرمانهای باروری زنان با مقدار 0.411 درصد بیشترین تاثیر را بر باروری دارد و بدان معناست هر چقدر آرمانهای باروری زنان بیشتر باشد، متقابلاً فرزندآوری زنان بیشتر می­شود.

Determinants of Kurdish Women’s SubReplacement Fertility

Evidence suggests that the total fertility rate in Iran has decreased from 7 children per woman in 1979 to 1.7 in 2006. This decline in fertility has taken place simultaneously in all geographical regions and reproductive age groups, and human population growth not only is not rising, but it is declining. The purpose of this article is to find out the determinants of subreplacement fertility among Kurdish women in Sanandaj, Iran. The data were collected from 382 married women with husbands selected from a total population of 66996 individuals and analyzed. The sampling method was a combination of multistage, random and systematic random clustering methods. The results show that the total fertility rate is 2.07 children per woman. More than 90 percent of the respondents stated that having a child is an obstacle to their psychoemotional selfprotection and the enhancement of their social empowerment, and they had a strong tendency to reflective low childbearing. Also, the results of multivariate linear regression indicated that 34.6% of total female fertility changes were dependent on female fertility ideals, socioeconomic status and gender inequality in the family institution. Among the variables that only had a direct effect on the dependent variable, women’s fertility ideals had the highest effect (0.411%) on fertility, which means that the more the fertility ideals of women, the higher their fertility.