طراحی مدل مقابله با استعفای خاموش در سازمان‌های دولتی (نمونه‌پژوهی: چهارمحال‌وبختیاری)

زمینه و هدف: این پژوهش به بررسی پدیدۀ استعفای خاموش در سازمان‌های دولتی ایران می‌پردازد و با هدف شناسایی عوامل موثر، پیامدها و ارائۀ راه‌کارهایی برای مدیریت و کاهش این پدیده، به‌دنبال ارتقای آگاهی در میان مدیران، سیاست‌گذاران و پژوهشگران منابع انسانی است.روش: پژوهش حاضر از نوع بنیادی کاربردی با رویکرد تفسیرگرایانه و راهبرد آمیختۀ اکتشافی است. در بخش کیفی، داده‌ها از طریق مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته با 15 نفر از خبرگان حوزۀ منابع انسانی و مطالعات کتابخانه‌ای گردآوری و با روش تحلیل مضمون، تحلیل شد. در بخش کمّی، از پرسش‌نامه مبتنی بر مدل‌سازی ساختاری تفسیری فازی (fism) برای تحلیل استفاده شد. روایی و پایایی یافته‌های کیفی با استفاده از کاپای کوهن با مقدار 86/0تایید شد.یافته‌ها: نتایج پژوهش به شناسایی عوامل کلیدی موثر بر استعفای خاموش، پیامدهای سازمانی آن و اولویت‌بندی راه‌کارهای مقابله با این پدیده منجر شد. یافته‌های ساختار میان عوامل با استفاده از ism در پنج سطح سازمانی و تحلیل میک‌مک نشان می‌دهد که عوامل «بهبود فرهنگ سازمانی، توسعۀ حرفه‌ای کارکنان، شفاف‌سازی شرح شغل، اصلاح سیاست‌های سازمان و ارتقای شایستگی‌های رهبری»، به‌عنوان پیشران‌های کلیدی برای کاهش استعفای خاموش عمل می‌کنند. این مدل جامع، لزوم اقدام هم‌زمان در سطوح راهبردی، ساختاری و فردی را برای مهار استعفای خاموش تایید می‌کند.نتیجه‌گیری: این پژوهش با تدوین مدلی جامع و کاربردی برای مدیریت استعفای خاموش در سازمان‌های دولتی ایران، راه‌کارهایی را برای کاهش پیامدهای منفی آن ارائه می‌دهد. همچنین، بر ضرورت اصلاحات اساسی در ساختار و فرهنگ سازمانی و شیوه‌های مدیریتی تاکید دارد؛ اصلاحاتی که می‌توانند اثرهای مثبتی در سراسر نظام اداری ایجاد کنند و بستر تصمیم‌گیری‌های موثرتری را در حوزۀ منابع انسانی فراهم سازند.

designing a model to deal with quiet quitting in government organizations (case study: chaharmahal and bakhtiari governorate)

background purpose: this study explores the phenomenon of quiet quitting in iranian public sector organizations. it aims to identify the key contributing factors and consequences of this issue while offering practical strategies for its management and mitigation. the research seeks to raise awareness among managers, policymakers, and human resource scholars.methodology: the research is fundamental-applied in nature, with an interpretive approach and an exploratory mixed-method strategy. in the qualitative phase, data were collected through semi-structured interviews with 15 human resource experts and a literature review, and analyzed using thematic analysis. in the quantitative phase, a questionnaire based on fuzzy interpretive structural modeling (fism) was used for analysis. the validity and reliability of the qualitative findings were confirmed using cohen’s kappa coefficient, which yielded a value of 0.86.findings: the study identified key factors influencing quiet quitting, its organizational consequences, and prioritized strategies to address the issue. the ism analysis mapped the relationships among factors across four organizational levels. the micmac analysis revealed that &improving organizational culture,effective communication,employee professional development,clarifying job descriptions, reforming organizational policies, and enhancing leadership competencies& act as key drivers in reducing quiet quitting. this comprehensive model confirms the necessity of simultaneous action at strategic, structural, and individual levels to address quiet quitting.conclusion: by presenting a comprehensive and practical model for managing quiet quitting in iran’s public organizations, this research offers strategies to mitigate its negative impacts. it also emphasizes the necessity of fundamental reforms in organizational structure and culture and management practices—reforms that can create a positive ripple effect throughout the administrative system and lay the groundwork for more effective human resource policymaking