کاربرد شبکه‌های عصبی مصنوعی در مدل‌سازی تاخیر پروژه‌های عمرانی ورزشی

طولانی شدن اجرای پروژه‌های ورزشی می تواند سبب بروز آثار منفی متعددی بر توسعه ورزش و به‌تبع آن توسعه کشور شود؛ ازاین‌رو تحقیق حاضر با هدف پیش‌بینی میزان تاخیر در پروژه های عمرانی ورزشی با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی انجام شد. روش تحقیق، آمیخته کیفی-کمی و از نوع تحقیقات کاربردی بود. جامعه آماری تحقیق در بخش کیفی، خبرگان حوزه پروژه های عمرانی ورزشی بودند که با روش نمونه گیری هدفمند و تکنیک گلوله‌برفی به تعداد 13 نفر از این خبرگان مراجعه شد و با انجام مصاحبه نیمه‌ساختارمند به شناسایی عوامل موثر بر تاخیر در پروژه های عمرانی ورزشی پرداخته شد. جامعه دوم تحقیق در بخش کمّی به‌منظور پیش بینی میزان تاخیر در پروژه‌های عمرانی ورزشی انجام شد که شامل عوامل مدیریتی ساخت پروژه عمرانی مانند پیمانکار، مهندسی اجرایی، مدیران اجرایی و معاونین عمرانی ادارات کل استان ها بود و تعداد 750 نفر از آن‌ها در قالب 25 نفر برای هر پروژه و درمجموع 30 پروژه به روش دردسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای دستیابی به مدل پیش بینی تاخیر از شبکه‌های عصبی مصنوعی و برای اعتبار سنجی کار از الگوریتم لوو استفاده شد. براساس نتایج، مدل ارائه‌شده توانست با دقت 88.34 میزان تاخیر در پروژه‌های عمرانی را شناسایی کند؛ بنابراین با توجه به این مدل می توان میزان تاخیر را در پروژه‌های عمرانی پیش بینی کرد و اقدام لازم در راستای کاهش آن انجام داد.

application of artificial neural networks in delay modeling of sports construction projects

background and purpose today, sports are widely recognized as a valuable tool that can exert numerous positive effects on society. research indicates that sports can be effectively utilized as a development tool, fostering social, economic, and health benefits. this recognition has motivated countries and societies to harness the potential of sports through strategic planning and policy-making to promote sports development and leverage its benefits at the community level. in iran, numerous plans have been formulated to advance sports development. for instance, the comprehensive document on sports development in the country outlines two broad dimensions: soft approaches and hard approaches. soft approaches include the development of inputs such as technology, communication, human resources, legal frameworks, financial resources, and planning management. hard approaches focus on the development of physical infrastructure, including sports facilities, equipment, and related amenities (hanifa, 2020; savadi, 2017).among these dimensions, the development of infrastructure stands out as a critical indicator of sports progress. it is widely acknowledged that sports development in any society cannot be realized without the establishment and enhancement of fundamental sports infrastructure, including venues and facilities (kumar et al., 2018). construction and infrastructure projects are therefore considered one of the most vital components in the advancement of sports in iran (malahi koohi et al., 2017). given the pivotal role of construction projects and infrastructure in meeting the sports needs of the country, delays in the implementation of these projects can lead to significant challenges and hinder sports development (abraham, 2019).timely execution of sports development plans represents a crucial opportunity for the growth of sports in the country. conversely, delays transform this opportunity into a threat, impeding progress and diminishing potential benefits.