بررسی توان تولید آنزیم acc-دآمیناز در باکتری‌های جداسازی شده از خاک‌های خشک، شور و شور-سدیمی و انتخاب باکتری کارآمد در تولید آنزیم

مقدمه: تنش‌های خشکی، شوری و شور سدیمی، از راه‌های گوناگونی مانند ساخت زیستی اتیلن تنشی مایۀ کاهش رشد گیاهان می‌شوند. به‌دلیل توانابودن برخی از باکتری‌های خاک در کاهش تنش و مصرف پیشنیاز تولید اتیلن (acc)، این پژوهش برای دستیابی به باکتری برتر سازندۀ آنزیم accدآمیناز در تنش‌های خشکی، شوری و شور سدیمی خاک‌ها انجام شد.مواد و روش‏‏ها: در این پژوهش، با جداسازی 400 باکتری از خاک‌های با قابلیت هدایت الکتریکی و نسبت جذب سدیمی گوناگون، توان تجزیۀ acc و ساخت آلفاکتوبوتیرات به‌عنوان معیار ساخت آنزیم acc دآمیناز در باکتری‌های سازندۀ این آنزیم و اثر تنش‌های خشکی و شوری بر روند رشد باکتری‌ها و توان مصرف acc بررسی شد. ‏‏نتایج: پردازش و آزمون داده‌ها نشان داد که نه تنها توانایی ساخت آنزیم acc دآمیناز در میان جدایه‌ها با هم ناهمانند بود، بلکه اندازۀ مصرف acc در آنها بسیار وابسته به تنش‌های خشکی و شوری بود. در بیشتر جدایه‌های باکتری، با افزایش تنش، روند کاهشی معنی‌داری در مصرف acc دیده شد؛ اما گونۀ باکتری باسیلوس‌سیمپلکس که از خاک‌های شور سدیمی جداسازی شد، افزون بر توانایی ساخت 901 نانو مول آلفاکتوبوتیرات بر میلی‌گرم پروتئین در ساعت در شرایط بدون تنش، دارای بیشترین پایداری مصرف acc در تنش‌های خشکی و شوری بود. این باکتری، در برابر دیگر جدایه‌ها، بردباری نسبی بیشتری به تنش‌های خشکی و شوری دارد و تا شوری 40 دسی‌زیمنس بر متر و پتانسیل اسمزی 25­ بار، همچنان acc را مصرف کرد.بحث و نتیجه‏گیری: بابررسی باکتری‌های جداسازی‌شده آشکار شد که باکتری باسیلوس‌سیمپلکس، کارایی بیشتری در ساخت آنزیم accدآمیناز در تنش‌های خشکی و شوری داشت و بردبار به تنش‌های یادشده بود؛ بنابراین،­ کاربرد این باکتری برای کاهش تنش‌ها در خاک‌های شور و شورسدیمی و مناطق خشک و نیمه‌خشک در شرایط مزرعه پیشنهاد شد.‏‏