جداسازی و شناسایی باکتری‏های تجزیه کننده نفت خام از شکم‏پا haustrum scobina‏‏ جمع‏آوری شده از خلیج فارس (ناحیه ساحلی بندرعباس)

مقدمه: تجزیه زیستی یک جایگزین خوب نسبت به روش های شیمیایی و فیزیکی برای پاک سازی مناطق آلوده به نفت است. عوامل متعددی بر تجزیه زیستی شامل: غلظت نفت خام، تولید بیوسورفکتانت، شوری و زمان انکوباسیون تاثیر می گذارند. هدف از پژوهش حاضر، شناسایی و جداسازی باکتری های تجزیه کننده نفت از شکم پا و بررسی اثر تولید بیوسورفکتانت، غلظت های مختلف نفت، زمان انکوباسیون، کشت مخلوط و شوری بر تجزیه نفت توسط باکتری های تجزیه کننده است. مواد و روش ها: در این پژوهش، از آب و شکم پایان خلیج فارس نمونه برداری شد. برای جداسازی باکتری های تجزیه کننده نفت خام از نمونه های جمع آوری شده، محیط کشت onr7a استفاده شد. سویه هایی که رشد و حذف نفت بالاتری داشتند انتخاب و شناسایی شدند. تولید بیوسورفکتانت، اثر غلظت های مختلف نفت، زمان انکوباسیون، کشت مخلوط و شوری بر میزان تجزیه زیستی بررسی شد. نتایج: در مجموع 6 کلونی که قادر به تجزیه نفت خام بودند، جداسازی شد. 2 سویه بر اساس حذف نفت بیشتر و فعالیت امولسیون کنندگی بیشتر انتخاب شد. این سویه ها به جنس های vibrio و halomonas تعلق داشتند. فعالیت امولسیون کنندگی و میزان تجزیه نفت برای سویه vibrio alginolyticus به ترتیب 4/58 و 58/67 درصد و برای سویه halomonas ps به ترتیب 6/11و 44/51 درصد بود. بنابراین، می توان نتیجه گرفت سویه هایی که دارای فعالیت امولسیون کنندگی بیشتری می باشند، بیوسورفکتانت بیشتری تولید کرده و قابلیت حذف نفت بالاتری دارند. میزان رشد و تجزیه نفت با طولانی شدن دوره انکوباسیون، افزایش یافته است. همچنین، مشاهده شد کشت مخلوط سویه های vibrio و halomonas میزان بالاتری از تجزیه را نسبت به کشت آن ها به تنهایی دارد و با افزایش غلظت نفت از 5/2 درصد به بعد میزان رشد باکتری و تجزیه نفت کاسته شده است. بهینه رشد این سویه در 20 تا80 گرم در لیتر سدیم کلرید است و در غلظت های بالاتر نمک، میزان رشد کاهش یافته است. بحث و نتیجه گیری: بررسی های انجام شده نشان داد که باکتری های موجود در خلیج فارس از تنوع زیاد با توان تجزیه نفت بالا برخوردار هستند و می توان از آن ها برای پاک سازی مناطق دریایی آلوده به نفت استفاده کرد.