ردیابی شایع‏ترین ژن‏های مقاومت آنتی‏بیوتیکی در ایزوله‏های اسینتوباکتر بومانی جدا شده از عفونت‏های بیمارستانی و بررسی الگوی مقاومت آنتی‏بیوتیکی در آن‏ها

 مقدمه: اسینتو باکتر بومانی یک کوکوباسیل گرم منفی است که در طبیعت انتشار وسیعی داشته و به عنوان یکی از عوامل مهم عفونت‏های بیمارستانی محسوب می‏شود. به واسطه ایجاد مقاومت‏های آنتی‏بیوتیکی در این باکتری، مشکلات فراوانی در درمان موفقیت آمیز بیماران و در پی آن مرگ و میر آن‏ها ایجاد شده است. مطالعه حاضر با هدف ردیابی شایع‏ترین ژن‏های کد کننده مقاومت آنتی‏بیوتیکی در ایزوله‏های اسینتو باکتر بومانی جدا شده از عفونت‏های بیمارستانی انجام شده است‏‏. ‏‏‏ مواد و روش‏‏ها: این مطالعه توصیفی در دو بیمارستان شهر تهران بر روی 121 ایزوله اسینتوباکتر بومانی جدا شده از عفونت‏های بالینی انجام شد. پس از شناسایی ایزوله‏ها با استفاده از روش‏های بیوشیمیایی، الگوی مقاومت آنتی‏بیوتیکی ایزوله‏ها به دو روش انتشار دیسک و روش مولکولی (برای ردیابی ژن‏های کد کننده مقاومت آنتی‏بیوتیکی) تعیین شد.  ‏‏‏نتایج: از تعداد 121 ایزوله اسینتوباکتر بومانی جدا شده از نمونه‏های عفونی، بیش‏ترین مقاومت به آنتی‏بیوتیک تتراسایکلین با فراوانی 90/90 درصد و بیش‏ترین حساسیت به آنتی‏بیوتیک‏های کلرامفنیکل، نیتروفورانتوئین و مروپنم با فراوانی 65/1 درصد مشاهده شد. فراوانی حضور ژن‏های dfra1، tet (a)، aac (3) - iv، sul1، tet (b)، aada1، qnr، citm، blashv، sim، vim، oxa-58-like، oxa-24-like، imp، oxa-51-like، oxa-23-like، cat1، cmla به ترتیب 79 (28/65 درصد)، 71 (67/58 درصد)، 68 (19/56 درصد)، 67 (37/55 درصد)، 44 (36/36 درصد)، 41 (88/33 درصد)، 29 (96/23 درصد)، 28 (14/23 درصد)، 24 (83/19 درصد)، 17 (04/14 درصد)، 16 (22/13 درصد)، 14 (57/11 درصد)، 12 (91/9 درصد)، 10 (26/8 درصد)، 9 (43/7 درصد)، 8 (61/6 درصد)، 5 (13/4 درصد) و 3 (47/2 درصد) بود. ‏‏‏ بحث و نتیجه‏گیری: وجود مقاومت آنتی‏بیوتیکی چندگانه در ایزوله‏های مورد مطالعه، استفاده از روش‏های مولکولی در کنار آزمون آنتی بیوگرام برای انتخاب موثرترین آنتی‏بیوتیک در درمان عفونت و لزوم برقراری نظام مراقبت آنتی‏بیوتیکی به منظور موفقیت در‏ برنامه کنترل عفونت را در آینده نشان می‏دهد.