بررسی تاثیر غذادهی با پروبیوتیک بر افزایش مقاومت در برابر آئروموناس هیدروفیلا و تغییر جوامع باکتریایی دستگاه گوارش ماهی سوف سفید

مقدمه: در پژوهش حاضر، اثر غذادهی لاکتوباسیلوس برویس mf01 بر میزان بقای باکتری‌های کل و باکتری‌های لاکتیک‌اسید روده ماهی و تغییر جوامع باکتریایی دستگاه گوارش ماهی سوف سفید بررسی شد.مواد و روش‏‏ها: باکتری لاکتوباسیلوس برویس از روده ماهی سوف سفید جداسازی و با آزمایش‌های بیوشیمیایی و مولکولی تایید شد. ماهیان شش هفته با لاکتوباسیلوس برویس در دوزهای 108 و 1010 (تعداد کل فلور باکتریایی بر گرم) و شاهد غذادهی و خون‌گیری در پایان دوره غذادهی انجام و سپس با 108× 4.5 (تعداد کل فلور باکتریایی بر میلی‌لیتر) باکتری آئروموناس هیدروفیلا مواجهه‌سازی شدند. نرخ بقای ماهیان به‌طور روزانه طی دوره هفت روزه ارزیابی شد. باکتری‌های روده‌ای شامل لاکتیک‌اسید باکتری‌ها و باکتری‌های کل روده در زمان‌های مختلف (دو، چهار و شش هفته) و دو هفته پس از توقف غذادهی با پروبیوتیک روی محیط پلیت‌کانت آگار و محیط لاکتوباسیلوس آگار (ام‌آر‌اس آگار) بررسی شد.نتایج: تعداد باکتری‌های لاکتیک‌اسید و تعداد کل باکتری‌های میکروبیوتای روده‌ای در تیمارهای پروبیوتیک به‌طور معناداری بیشتر از گروه شاهد بودند (0.05>p). بیشترین تعداد باکتری‌های لاکتیک‌اسید در تیمار 10^10 (تعداد کل فلور باکتریایی بر گرم) لاکتو باسیلوس برویس مشاهده شدند. در دو هفته اول، باکتری‌های لاکتیک‌اسید از روده گروه شاهد جداسازی شدند و پس ‌از آن، هیچ‌ باکتری لاکتیک‌اسیدی از روده شاهد جداسازی نشد. پس از قطع غذادهی با پروبیوتیک، تعداد باکتری‌های کل و پروبیوتیک در تمام تیمارها کاهش یافتند و بیشترین و کمترین میزان بقا به‌ترتیب در تیمارهای a1 (86 درصد) و شاهد (60 درصد) دیده شد.بحث و نتیجه‏گیری: نتایج بررسی حاضر نشان دادند افزودن لاکتوباسیلوس برویس به جیره ماهی سوف سفید سبب افزایش معنادار میزان باکتری‌های لاکتیک‌اسید، باکتری‌های کل روده‌ای ماهی و میزان بقای آن نسبت به گروه شاهد (تزریق) می‌شود.