جایگاه اصناف در سیاست جنایی ایران

جایگاهِ نهادهای اجتماعی در حل و فصل اختلافاتِ میان افراد جامعه بسیار تعیین کننده و از جهات مختلف به سود جامعه و دستگاه قضایی است. در این مقاله، نقش اصناف، به عنوان جلوهای از یک نهاد اجتماعیِ صلح محور و همچنین تشریح چالش های به کارگیری ظرفیت‌های این نهاد در سیاست جنایی ایران تبیین شده است. هرچند این نوشتار به روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای است اما مولفان کوشیده‌اند تا با انجام برخی مصاحبه های عمیق با مسولان صنفی شهرستان یاسوج بر قوت تحقیق بیفزایند. اهم نتایج این نوشتار نشان می دهند که مهم ترین مبانی توجیه کننده مشارکت اصناف در سیاست جنایی ایران بر پایه جلوه‌های سیاست جنایی مردم محور و ترکیبی می باشند که شامل، تکلیف احاد جامعه بر ایجاد صلح و سازش و حل اختلافات از طرق مسالمت‌آمیز، نظارت و مراقبت های همگانیِ غیرکیفری، یاری رساندن افراد به یکدیگر برای حل منازعات میان هم نوعان خود با رویکردی خیر‌اندیشانه، می باشند. به علاوه، می‌توان به مبانی دیگری مانند، جلوگیری از الصاق برچسب ناروا به افراد، کاستن از هزینه‌های دستگاه قضایی و کاهش بار نظام عدالت کیفری اشاره نمود. کاربست نقش اصناف در سیاست جنایی، در ساحت سیاست جنایی ترکیبی و بر مبنای پاسخ‌های کنشی و واکنشی نمود پیدا می‌کند. مدل سیاست جنایی ترکیبیِ عدالت محور با رعایت اولویتِ اقداماتی تهیه و اجرایی می‌شود که به واقعیات اجتماعی توجه و با ارتقاء رفاه همگانی، به دنبال تامین حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی افراد جامعه بوده و سطح نیاز به دستگاه عدالت کیفری را کاهش دهد.

the position of guilds in iran’s criminal policy

the word guilds or sanauf is the plural of senf and has both a lexical and a technical meaning. lexically, it means “kind, type, category, class (lit.).” essentially, a guild is a group of individuals active in a specific field-a non-profit and non-political association formed within the framework of the law and at the societal level with objectives such as safeguarding the legitimate rights and interests of its members (including workers, employees, employers, and generally all working individuals) and protecting consumers of the outcomes of production, services, distribution, and technical services; their common point is their shared activity. the guild system is a set of rules and regulations (and a collection of individuals) that define the duties, limits, and rights of individuals and guild units, as well as the structure of guild organization formations and other related matters. one institutionthat has long functioned both as an entity seeking independence from the government and as a powerful and capable tool for the government to perform regulation more effectively is the “guild system.” the degree of independence of guilds from the government and the granting of decision-making, supervisory, and regulatory authority to this institution are among the most significant debatable challenges in analyzing the guild systemas a self-regulatory institution. criminal policy is a branch of criminal sciences that has received increased attentionfrom researchers in recent decades. by the end of the twentieth century, approximately two centuries after feuerbach, criminal policy came to encompass “all (criminal and non-criminal) measures and preventive strategies that the state and civil society, independently or through spontaneous or organized mutual participation, adopt and implement within various procedural frameworks to confront criminal, administrative, disciplinary, regulatory offenses, etc. (criminality), as well as to prevent them and non-normative acts and behaviors (social deviances).” one manifestation of the participation of civil institutions in iran’s legal system is the involvement of guilds in resolving disputes among individuals concerning specific matters. popular associationsin civil society are considered the most important link connecting the government and various segments of the people; therefore, the participation of non-governmental organizations (ngos) in the criminal justice process is one of the legislature’s objectives in this area and part of participatory criminal policy. good governance, as the most important and appropriate method of governance, is a topic that has recently garnered attention inacademic and scholarly circles. the most crucial component of this governance method is the interaction and involvement of civil and guild actors in decision-making and national management, viewing these actors as complements and collaborators for the government.