آثار تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای و مصرف استازولامید بر تعادل کوهنوردان فعال در ارتفاع شبیه‌سازی شده

تعادل عاملی مهم برای موفقیت و سلامت کوهنوردان است. هدف از پژوهش حاضر بررسی آثار جداگانه و توامان تحریک الکتریکی مغز و داروی استازولامید بر تعادل مردان کوهنورد بود.دوازده مرد کوهنورد (انحراف استاندارد±میانگین سن، قد و وزن به ترتیب: 4.6±39.8 سال، 7.8±177.4 سانتی‌متر و 1.9±79.1 کیلوگرم) در این پژوهش دوسوکور شرکت نمودند. آزمودنی‌ها تحت شش شرایط: 1)استازولامید و تحریک ناحیۀ قشر حرکتی اولیه(m1) 2)استازولامید و تحریک ناحیه قشر خلفی-جانبی پیش‌پیشانی(dlpfc) 3)استازولامید و شم 4)دارونما و تحریک m1 5)دارونما و تحریک dlpfc 6)دارونما و شم قرار گرفتند. در هر جلسه آزمودنی‌ها پس از 30 دقیقه نشستن در شرایط هایپوکسی (o2=13%)، به مدت 20 دقیقه تحت تحریک مغزی قرار گرفتند. سپس، هر آزمودنی با توجه به استقامت هوازی خود، یک وهله فعالیت وامانده‌ساز را با 60% سرعت هوازی بیشینه روی نوارگردان انجام داد. بلافاصله پس از فعالیت، تعادل پای تکیه‌گاه و غیرتکیه‌گاه اندازه‌گیری شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون آنوای دوراهه با اندازه‌گیری‌های تکراری استفاده گردید.در شرایط هایپوکسی، تحریک ناحیه m1 و dlpfc نسبت به شرایط تحریک شم اثر مثبت معناداری بر تعادل پای تکیه‌گاه پس از فعالیت وامانده‌ساز گذاشت (به ترتیب: 0.02=p و 0.03=p). اما بین این دو نوع تحریک تفاوت معناداری وجود نداشت. برای پای غیرتکیه‌گاه تفاوت معناداری بین شرایط تحریک نواحی مختلف مشاهده نشد. همچنین، بین مصرف استازولامید و دارونما بر تعادل پای تکیه‌گاه و غیر تکیه‌گاه تفاوت معناداری دیده نشد. تحریک ناحیه m1 و dlpfc می‌تواند باعث بهبود تعادل پای تکیه‌گاه کوهنوردان هنگام کوهنوردی در ارتفاع شود.

effects of transcranial direct current stimulation and acetazolamide consumption on the balance of active mountaineers in simulated altitude

objectives: balance is an important factor for the success and health of mountaineers. this study aimed to investigate the separate and combined effects of electrical brain stimulation and acetazolamide on the balance of male mountaineers.methods & materials: 12 male mountaineers (mean±standard deviasion of age, height, and weight was respectively: 39.8±4.6 years, 177.4±7.8 cm, and 79.1±1.9 kg) participated in this double-blind study. participants were exposed to six conditions: 1)acetazolamide-m1 stimulation 2)acetazolamide-dlpfc stimulation 3)acetazolamide-sham 4)placebo-m1 5)placebo-dlpfc 6)placebo-sham. in each session, subjects received 20 minutes of brain stimulation, after being exposed to 30 minutes of hypoxia (o2=13%) in a sitting position. then, participants performed an endurance-exhausting task at 60% of maximal aerobic speed on the treadmill, considering their aerobic endurance. immediately after the task, the balances of the supporting and nonsupporting legs were measured. the two-way repeated measures anova was used for statistical analysis.results: in hypoxic conditions, stimulation of the m1 and dlpfc regions had a significant positive effect on the balance of the supporting leg compared to the sham stimulation conditions (p=0.02 and p=0.03, respectively). however, there was no significant difference between these two types of stimulation. for the nonsupporting leg, no significant difference was observed between the stimulation conditions in different areas. in addition, no significant difference was seen between the use of acetazolamide and sham on the balance of the supporting and nonsupporting legs.conclusions: stimulation of the m1 and dlpfc areas can improve the balance of the supporting leg of mountaineers during high-altitude climbing.