تاثیر ترکیب تمرین تناوبی با شدت بالا و روزه‌داری متناوب بر مقادیر پروتئینی pgc-1α و ucp-1 بافت چربی احشایی رت های تحت تغذیه با رژیم غذایی پرچرب و پرکربوهیدرات

اهداف: مداخلات تغذیه‌ای و فعالیت ورزشی از راهبردهای اصلی مقابله‌ای و درمان چاقی است. پژوهش حاضر با هدف یافتن جنبه جدیدی از تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (hiit) و روزه‌داری متناوب (adf) بر مقادیر پروتئین‌های مرتبط با قهوه‌ای شدن بافت چربی احشایی رت‌های تحت تغذیه با رژیم غذایی پرچرب و پرکربوهیدرات (hfd+hc) انجام شد. مواد و روش‌ها: روش پژوهش حاضر از نوع تجربی، با طرح پس‌آزمون با کنترل بود. بدین منظور 40 سر رت نر اسپراگ‌داولی به‌طور تصادفی به پنج گروه هشت‌تایی تقسیم شدند: 1) رژیم غذایی استاندارد (nd)، 2) hfd+hc، 3) hfd+hc+hiit، 4) hfd+hc+adf و 5) hfd+hc+hiit+adf. رت‌های hiit پنج روز در هفته و در هفت تناوب چهار دقیقه‌ای با9085 درصد حداکثر سرعت (smax) و تناوب‌های استراحتی دو دقیقه‌ای با 50 درصد smax دویدند. adf به‌صورت یک روز در میان انجام می‌شد. مقادیر پروتئین pgc-1α و ucp-1 بافت چربی با تکنیک وسترن بلات ارزیابی شد. از t مستقل، anova و آزمون توکی برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شد. یافته‌ها: hfd+hc منجر به افزایش معنی‌دار وزن شد. مقادیر پروتئین‌های pgc-1α و ucp-1 در گروه hfd+hc کاهش معنی‌داری یافت (05/0p<). در گروه‌های hiit، adf و hiit+adf وزن کاهش معنی‌داری یافت. در گروه-های hiit و hiit+adf مقادیر پروتئینی pgc-1α افزایش معنی‌داری یافت 0/05>p. با این حال، مقادیر پروتئینی ucp-1 تفاوت معنی‌داری بین گروه‌های مداخله نداشت 0/05

the impact of high-intensity interval training combined with alternate day fasting on pgc-1α and ucp-1 protein levels in visceral adipose tissue of rats fed with a high-fat and high-carbohydrate diet

objectives: nutritional and exercise training interventions are primary strategies for combating and treating obesity. this study aimed to investigate the effects of high-intensity interval training (hiit) and alternate day fasting (adf) on the protein levels related to the browning of visceral adipose tissue in rats fed with a high-fat and high-carbohydrate diet (hfd+hc). materials and methods: this experimental research employed a post-test design with a control group. forty male sprague-dawley rats were randomly divided into five groups of eight: 1) normal diet (nd), 2) hfd+hc, 3) hfd+hc+hiit, 4) hfd+hc+adf, and 5) hfd+hc+hiit+adf. the hiit group ran five days a week for seven four-minute intervals at 85-90% of their maximum speed (smax), with two-minute rest intervals at 50% smax. adf was conducted every other day. protein levels of pgc-1α and ucp-1 in adipose tissue was evaluated using western blot analysis. data analysis employed independent t-tests, anova, and the tukey post hoc test. results: the hfd+hc group showed a significant increase in body weight. protein levels of pgc-1α and ucp-1 significantly decreased in the hfd+hc group (p<0.05). in the hiit, adf, and hiit+adf groups, a significant weight loss was observed. in the hiit and hiit+adf groups, pgc-1α levels significantly increased (p<0.05). however, there were no significant differences in ucp-1 levels across the intervention groups (p>0.05). conclusion: in summary, hfd+hc leads to weight gain. conversely, hiit, adf, and especially hiit+adf, not only reduce weight but also increase pgc-1α protein levels, likely linked to mitochondrial biogenesis and enhanced lipolysis.