تاثیر بازی های انفرادی و گروهی بر مهارت های اجتماعی و خودکارآمدی در کودکان اختلال هماهنگی رشدی

هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر بازی های انفرادی و گروهی بر مهارت های اجتماعی و خودکارآمدی در کودکان اختلال هماهنگی رشدی بود. پژوهش حاضر، از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با سه گروه بازی های انفرادی، بازی های گروهی و گروه کنترل است. جامعه آماری شامل کودکان اختلال هماهنگی رشدی شهر مشهد با دامنه سنی 8-9 سال بودند. تعداد 45 نفر به روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند انتخاب و پس از کسب رضایت نامه کتبی به صورت تصادفی گروه بندی شدند. ابزار مورد استفاده نسخه فارسی پرسشنامه اختلال هماهنگی رشدی، آزمون mabc، مقیاس رشد اجتماعی وایلند و مقیاس خودکارآمدی کودکان در تعامل با همسالان بود. روش اجرا به این صورت بود که ابتدا پیش آزمون مقیاس رشد اجتماعی و مقیاس خودکارآمدی گرفته شد. مداخله تحقیق به صورت گروهی و انفرادی برای مدت 8 هفته، دوبار در هفته و برای 45 دقیقه اجرا گردید. پس از اتمام مداخله پس آزمون مقیاس رشد اجتماعی وایلند و مقیاس خودکارآمدی گرفته شد. نتایج این تحقیق نشان داد که مداخله بازی های های گروهی و انفرادی نسبت تاثیر معناداری بر بهبود رشد اجتماعی و خودکارامدی کودکان داشتند. همچنین در مورد تفاوت بین گروه ها نتایج نشان داد که بازی های گروهی نسبت دو گروه دیگر برتری بیشتری داشت. بنابراین، با توجه به اثرگذاری بیشتر بازی های گروهی به مربیان و کاردرمان ها پیشنهاد می شود تا برای بهبود رشد اجتماعی و خودکارآمدی کودکان اختلال هماهنگی رشدی از شیوه بازی های گروهی استفاده کنند.

the effect of individual and group games on social skills and self-efficacy in children with developmental coordination disorder

background and purposethis study aimed to investigate the effects of individual and group games on social skills and selfefficacy in children with developmental coordination disorder (dcd).methodsa quasi-experimental pre-test-post-test design with three groups (individual games, group games, andcontrol) was employed. the study population consisted of children aged 8–9 years with dcd in mashhad, iran. forty-five participants were recruited and randomly assigned to the three groups after obtaining written consent. the persian version of the developmental coordination disorderquestionnaire, the movement assessment battery for children (mabc-2), the vineland social maturity scale, and the children's self-efficacy scale in interaction with peers were used as measurement tools. pre-tests were conducted before the intervention, which consisted of 8 weeks of group or individual games, delivered twice weekly for 45 minutes per session. post-tests wereadministered after the intervention.resultsthe results indicated that both individual and group game interventions significantly improved social development and self-efficacy in children with dcd (p < 0.05). however, group games were more effective than individual games and the control group in enhancing these outcomes (p < 0.05).conclusion the findings suggest that group games are more effective than individual games in improving social skills and self-efficacy in children with dcd. these results highlight the importance of incorporating group-based activities into therapeutic and coaching programs for children with dcd to foster social development and self-efficacy.