تحلیلی آینده پژوهانه بر وضعیت تاب آوری شهری در بافت‌های فرسودۀ مناطق 7 و 15 شهرداری تهران

از شروع تمدن انسانی، مخاطرات طبیعی تاثیرات شدید و گاهی اوقات فاجعه آمیز بر فعالیت های حیاتی انسان در سراسر جهان داشته است که شهر تهران از این قضیه مستثنی نیست. یکی از این راهکارهای مواجه با این مشکلات، بالابردن تاب آوری مناطق است. لذا هدف پژوهش حاضر ارائه تحلیلی آینده پژوهانه بر وضعیت تاب آوری شهری در بافت های فرسودۀ مناطق 7 و 15 شهرداری تهران است. روش تحقیق به کار گرفته شده توصیفی-تحلیلی، مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای- اسنادی، پرسش نامه و الگوهای پیمایشی و نرم افزاری است. در چارچوب رویکرد نرم افزاری، داده های بدست آمده در دو سطح سیستم اطلاعات جغرافیایی (gis) و الگوی مطالعات راهبردی میک مک (mic mac)، مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری پژوهش حاضر عبارت بود از مجموع افراد، نخبگان و کارشناسانی که پیرامون موضوع مورد مطالعه از دانش، تجربه و تخصص مورد نیاز برخوردار می باشند که با استفاده از الگوی غیرتصادفی هدفمند در قالب شیوۀ تحلیل آراء دلفی، تعداد 40 نفر به عنوان نمونۀ آماری انتخاب گردید. از مجموع 929 رابطه قابل ارزیابی در این ماتریس، 32 عددشان صفر بوده است و به معنی این است که عوامل برهم دیگر تاثیر نگذاشته یا از همدیگر تاثیر نپذیرفته اند. 90 رابطه، عدد یک را نشان می دهند که به این معنی می باشد که تاثیر خیلی کمی نسبت به هم داشته اند، 303 رابطه عددشان دو بوده است که نشان از نابسامانی گسترده تر وضعیت تاب آوری بافت های فرسودۀ شهری منطقۀ 7 نسبت به منطقۀ 15 می باشد. به نحوی که در منطقۀ 7 پارامترهای زیرساختی و مدیریتی (0.96) در قیاس با منطقۀ 15، از اثرگذاری بالاتری نسبت به سایر عوامل برخوردار بوده اند.

a futuristic analysis of the situation of urban resilience in the deteriorated fabrics of districts 7 and 15 of tehran municipality

since the beginning of human civilization, natural hazards have had severe and sometimes catastrophic effects on vital human activities around the world, of which the city of tehran is no exception. one of the solutions to these problems is to increase the resilience of the regions. therefore, the aim of this study is to provide a futuristic research on the status of urban resilience in the worn-out areas of districts 7 and 15 of tehran municipality. the research method used is descriptive-analytical, based on library-documentary studies, questionnaires and survey and software models. in the framework of the software approach, the data obtained at the two levels of the geographic information system (gis) and the mic macm strategic studies model were examined. the statistical population of the present study consisted of a total of individuals, elites and experts who have the required knowledge, experience and expertise about the subject under study. statistically selected. the results of the present study showed that out of a total of 929 measurable relationships in this matrix, 32 were zero, meaning that they were no longer influenced by each other or influenced by each other. 90 relations show the number one, which means that they had very little effect on each other, 303 relations have the number two, which indicates a wider disorder of the resilience of worn-out urban tissues. area 7 is relative to area 15. so that in region 7, infrastructure and management parameters (0.96) compared to region 15, had a higher impact than other factors.