هایدگر و سکنی‌گزینی دازاین در عصر تصویر جهان

در هستی شناسی بنیادین «در بودن» یکی از کانون‌های اصلی کلمات هایدگر است. این کلمه با مکمل خود یعنی جهان، معنا می‌گیرد. مارتین هایدگر فیلسوف و پدیدارشناس آلمانی تحلیل معنای سکنی‌گزینی را در اندیشه متقدم خود از در-جهان-بودن هرروزینه می‌آغازد و آن را در رسالات متاخرش با مفاهیم دیگر پیوند می‌زند. نگارنده در این مقاله با روش کتابخانه‌ای و به صورت توصیفی-تحلیلی نشان می‌دهد سکنی‌گزینی از نظرگاه هایدگر به چه معناهایی است و همچنین در عصر تصویر جهان چطور می‌تواند رخ دهد. با مطالعه در آثار هایدگر می‌توان نتیجه گرفت از مفهوم کلی سکنی‌گزینی، دو نحو وجودی و عدمی قابل برداشت است که به مفاهیم در-مکان-بودن و در-آنجا-بودن قابل تعمیم هستند. نحو اول یعنی سکنی‌گزینی وجودی، قابلیت مواجهه با «هستی» را دارد و نحو دوم آن که سکنی‌گزینی عدمی است، اگرچه گریزپاست و به مواجهه نمیاید اما «da» است و در طلب «عدم» است. این نحو اخیر از سکنی‌گزینی قابل فراخواندن می‌باشد.

heidegger and the dwelling of dasein in the age of world picture

in the fundamental ontology, being in is one of the main focuses of heidegger’s words. this word takes meaning with its complement, the world. martin heidegger, a german philosopher and phenomenologist, begins the analysis of the meaning of dwelling in his advanced thought of everydayness being-in-the-world and he links it with other concepts in his later treatises. in this article, the author shows the meaning of dwelling from heidegger’s point of view and how it can happen in the age of the world picture, using a library method and in a descriptive-analytical way. by studying heidegger’s works, we can conclude that from the general concept of dwelling, being aspects and nothingness aspects can be understood, which can be generalized to the concepts of being-in-a-space and being-in-da. the first syllable, which means being dwelling, has the ability to face being , and the second syllable, which is nothingness dwelling, although it is elusive and does not come into contact, it is da and seeks nothingness . this latter aspects of dwelling can be called.