«معیتِ مطلق و مقید» بر مبنای سه سیر فلسفی مفهومی، وجودی، ظهوری

تعابیرِ مطلق و مقید از تعابیری هستند که گاه مفهومی و گاه مصداقی در معیتِ هم مطرح می شوند؛ از نظر بر تحقق سه سیرِ فلسفی، بر مبنای سیر اول، اطلاق به معنای سعه ی مفهومی و تقیید به معنی ضیق مفهومی است. و معیت میان دو مفهوم شکل می گیرد. بر مبنای سیر دوم و پذیرش اصالت وجود و وحدت تشکیکی آن، و نفی سعه ماهوی، کلیت و اطلاق در وجود عبارت است: از تمامیت ذات وجود و احاطه او نسبت به مادون؛ و چون هستی در این سیر، دارای مراتب است، سعه و شمولیت و اطلاق به معنای احاطه ی مراتبِ بالاترِ وجود بر مراتبِ مادون آن است؛ وجود مطلق شامل وجود مقید است و وجود آن را در بر می گیرد ولی مقید شامل مطلق نیست؛ بر مبنای سیر سوم نیز اطلاق به معنی سعه ی وجودی است اما چون وجود واحد است و حتی نمی توان وجود را در اوجِ مباحث به مطلق و مقید تقسیم کرد، کلیت و احاطه به نحوِ احاطه ی قیومی مطرح است. در این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی سه سیر فلسفی ملاصدرا در باب معیت مطلق و مقید خواهیم پرداخت.

absolute and limited coexistence according to three philosophical journeys conceptual, existential, manifestational

absolute and limited interpretations are among the interpretations that are sometimes conceptual and sometimes illustrative in coexistence with each other. in terms of the realization of the three philosophical journeys, according to the first journey, absolute means conceptual scope and limited means conceptual narrowness, and the coexistence between two concepts is formed. according to the second journey and accepting the originality of existence and gradational oneness, and negating the nature, absolute means:  the completeness of the essence of god and his compass to other beings. since existence in this journey has stages, absolute also means the compass of the higher stagees of existence on the stages below it. the absolute existence includes the limited existence, but the limited existence does not include the absolute, and there is qāyumî coexistence between them. according to the third journey, absolute means compass in concept, but since existence has oneness and existence cannot even be divided into absolute and limited at the height of the discussion, the relationship between absolute and limited is qāyumî. in this article, we will analyze the three philosophical journeys of mulla sadra about the absolute and limited coexistence with a descriptive-analytical method.