تبیین جایگاه و نقش دعا در جنگ نرم با رویکرد معناشناسی واژه «دعاء» در قرآن کریم

تهدید نرم، امروزه از موثرترین ، کارآمدترین ، کم‌هزینه‌ترین و درعین‌حال خطرناک‌ترین و پیچیده‌ترین نوع تهدید بر ضد امنیت ملی یک کشور است که با کمترین هزینه و بدون لشکرکشی و از بین بردن مقاومت‌های فیزیکی، عواطف و احساسات، فکر و اندیشه، باور و ارزش‌ها و آرمان‌ها و فرهنگ یک ملت و نظام سیاسی را مورد هجوم قرار می‌دهد ؛ اما نقش دعا، به‌عنوان اسلحه مومن، باوجود کارآمدی از منظر قرآن و روایات موردتوجه قرار نگرفته است؛ بنابراین این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با تکیه ‌بر دانش معناشناسی به تبیین جایگاه و نقش دعا در جنگ نرم پرداخته است. معناشناسی دعا در قرآن کریم و اعتبارسنجی آن با مفاهیم و ادبیات رایج در جنگ نرم نشان داد دعا در حقیقت یک ابزار قدرتمند و اثرگذار در جنگ نرم است و سیره انبیاء و امامان معصوم مورد توجه قرارگرفته و نمونه بارز آن در صحیفه سجادیه تبلور یافته است.

Explaining the position and role of prayer in soft warfare with the semantic approach of the word prayer in the Holy Quran

The soft threat is today one of the most effective, efficient, least costly, and at the same time the most dangerous and complex type of threat against the national security of a country, which is at the lowest cost and without military campaign and eliminates physical resistance, emotions, thoughts, beliefs and values. Attacks the ideals and culture of a nation and political system; However, the role of prayer, as a weapon of the believer, has not been considered despite its effectiveness from the perspective of the Qur’an and hadiths; Therefore, this research has explained the position and role of prayer in soft warfare by descriptiveanalytical method and relying on semantic knowledge. The semantics of prayer in the Holy Quran and its validation with common concepts and literature in soft war showed that prayer is in fact a powerful and effective tool in soft war and the manners of the prophets and infallible imams have been considered and its prominent example is crystallized in Sahifa Sajjadieh.