عملکرد اقتصادی - اجتماعی سازمان زنان ایران در قبال زنان کارگر از سال 1342-1355ش

محمدرضا شاه پهلوی بعد از کودتای 28 مرداد سال 1332ش پس از سرکوب احزاب چپ، اتحادیه‌های کارگری را کاملاً وابسته به دولت کرد که از سوی ساواک کنترل می‌شد. علاوه بر استفاده از ساواک، با اعطای امتیازات رفاهی به کارگران عملا تبلیغات گروه‌های چپ را خنثی کرد. کارگران به‌خصوص زنان کارگر حتی در صورت مطالبه قانونی سرکوب و یا اخراج می‌شدند. سازمان زنان ایران که با شعار آگاه‌سازی اجتماعی و اقتصادی زنان شکل گرفت انتظار می‌رفت در زمینه کمک به زنان کارگر گام‌های موثری بردارد؛ اما به دلیل وابستگی به دولت استقلالی نداشت. پژوهش حاضر درصدد تبیین عملکرد سازمان زنان ایران در قبال زنان کارگر از سال 1342 تا 1355ش است؛ بنابراین سئوال اصلی پژوهش حاضر به این ترتیب است: نقش و اقدامات سازمان زنان ایران در جهت بهبود شرایط زنان کارگر چگونه قابل تحلیل و ارزیابی است؟ مدعای مطروحه نیز این است که سازمان زنان ایران با وجود اقدمات اولیه در جهت کمک به آشناسازی زنان کارگر به حقوق خود و کمک به رفاه ایشان، چون در راستای سیاست‌گذاری دولت پهلوی تحت نظارت و کنترل قرار گرفته بود در عمل نتوانست در بهبود شرایط آنها مثمر ثمر واقع شود. رویکرد پژوهش توصیفی-تحلیلی و داده‌ها به روش اسنادی و برپایه‌ منابع کتابخانه‌ای گردآوری ‌شده است

performance the economic-social of the iranian women’s organization for the working women of iran since1966-1976 ad

mohammad reza shah pahlavi after his coup d'etat on august 28, 1332, after suppressing the left parties, made the labor unions completely dependent on thegovernment, which was controlled by savak. in addition to using savak, hepractically neutralized the propaganda of leftist groups by granting welfare privileges toworkers, especially women workers, were suppressed or fired even in case of legaldemands. the iranian women's organization, which was formed with the slogan ofsocial and economic awareness of women, was expected to take effective steps in thefield of helping working women; but due to dependence on the government, it did nothave independence. the current research aims to explain the performance of the iranianwomen's organization towards working women from 1342 to 1355; therefore, themain question of the current research is as follows: how can the role and actions of theiranian women's organization be analyzed and evaluated in order to improve theconditions of working women? the argument raised is that the iranian women'sorganization, despite the initial steps taken to help familiarize working women withtheir rights and help their well-being, because it was under supervision and control inline with the policies of the pahlavi government, failed to improve the conditions in practice. they are fruitful.