>
Fa   |   Ar   |   En
   جرائم قابل ‌گذشت و غیرقابل ‌گذشت در نظام کیفری ایران  
   
نویسنده جعفرزاده سیامک ,علیزاده حمید ,جان نثار کهنه شهری علی
منبع پژوهشنامه حقوق كيفري - 1401 - دوره : 13 - شماره : 1 - صفحه:7 -28
چکیده    درقانون آیین دادرسی کیفری و قانون مجازات اسلامی رویکرد قانون ‌گذار به تفوق جنبه عمومی جرم بر جنبه خصوصی است. به‌ طوری‌ که قانون‌ گذار در ماده 8 قانون آیین دادرسی کیفری تمام جرائم را واجد جنبه الهی و در قانون مجازات اسلامی اصل را بر غیرقابل‌ گذشت بودن جرائم گذاشته است. درواقع در ارتکاب هر جرم تزلزل در نظم عمومی جامعه مفروض است. در این تحقیق به روش تحلیلی - توصیفی جرائم قابل ‌گذشت و غیرقابل ‌گذشت در نظام کیفری ایران، بررسی‌شده است. درنتیجه، رویکرد مقنن در عدم تعیین ضابطه دقیق در تفکیک این جرائم، ابهام در جرائمی که شرعاً قابل‌ گذشت‌اند، توسعه صلاحیت دادگاه کیفری دو، ابهام در نحوه تعیین مجازات شروع به جرم سرقت و کلاهبرداری در ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب 1399، عدم توجه به نظم عمومی در قابل‌گذشت بودن برخی جرائم مهم به‌مانند کلاهبرداری که مخل نظم عمومی اند و خصوص سازی عدالت کیفری، ناکارآمد تلقی می شود..
کلیدواژه جرایم‌ قابل ‌گذشت، جرایم‌غیرقابل ‌گذشت، جنبه عمومی جرم، جنبه خصوصی جرم، قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب 1399
آدرس دانشگاه ارومیه, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, گروه فقه و حقوق اسلامی, ایران, دانشگاه ارومیه, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز, ایران
پست الکترونیکی jannesarali@yahoo.com
 
   Forgivable and unforgivable crimes in the Iranian penal system  
   
Authors Jafarzadeh Siamak ,Alizadeh Hamid ,Jannsar kohneh Shari Ali
Abstract    In the Code of Criminal Procedure and the Islamic Penal Code the legislator's approach is to prioritize the public aspect of crime over the private aspect. As the legislator in Article 8 of the Code of Criminal all crimes have a divine aspect and in the Islamic Penal Code, the principle is that crimes are unforgivable. In fact, in committing any crime, instability in the public order of society is presumed. In this research, the forgivable and unforgivable crimes in the Iranian penal system have been studied analytically-descriptively. Consequently, the legislator's approach in not determining the exact criteria in the separation of these crimes, ambiguity in crimes that are legally forgivable, development of jurisdiction of the two criminal courts, ambiguity in how to determine the punishment for committing the crime of theft and fraud in Article 11 of the Law on Reducing the Punishment of Imprisonment, approved in 1399, failure to pay attention to public order in forgiving some important crimes such as fraud that disrupt public order and the privatization of criminal justice is considered inefficient.
Keywords
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved