پیش بینی عملکرد خودآسیب رسان بر اساس ذهنی سازی با نقش میانجی حساسیت بین فردی در نوجوانان شهر تهران

مقدمه: عملکرد خودآسیب رسان یکی از موضوعات جدی در دوران نوجوانی است، با توجه به اهمیت این موضوع این مطالعه با هدف پیش بینی عملکرد خودآسیب رسان بر اساس ذهنی سازی با نقش میانجی حساسیت بین فردی در نوجوانان شهر تهران انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران در نیمسال دوم سال تحصیلی 1403 1402 بودند. 408 تن به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای از 8 مدرسه در این مطالعه مشارکت داشتند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه جمعیت شناختی، سنجه حساسیت بین فردی (interpersonal sensitivity measure)،  مقیاس ذهنی سازی (mentalization scale)، و سیاهه اظهارات مربوط به خودآسیب رسان (inventory of statements about self injury) بود. روایی محتوای ابزارها به روش کیفی و پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفا کرونباخ اندازه گیری شد.  داده ها در  نرم افزارهای اس پی اس اس نسخه22  و آموس نسخه 22 تحلیل شد.یافته ها: الگوی پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار بود (2.86=cmin/df، 0.96=cfi، 0.05=rmsea). علاوه بر این، ذهنی سازی با عملکرد خودآسیب رسان همبستگی منفی و معنادار (0.36 =β) داشت. در مقابل حساسیت بین فردی و عملکرد خودآسیب رسان با هم همبستگی مثبت و معنادار (0.38= β) داشتند. همچنین ذهنی سازی با حساسیت بین فردی (0.34 = β) همبستگی منفی و معنادار داشت (0.05>p). نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد که حساسیت بین فردی (0.13=β) بین ذهنی سازی و عملکرد خودآسیب رسان به طور معنادار نقش میانجی داشت (0.05>p).نتیجه گیری: ذهنی سازی به صورت منفی و مستقیم و با میانجی گیری حساسیت بین فردی با عملکرد خودآسیب رسان نوجوانان همبستگی معنادار داشت. لذا برگزاری دوره های آموزشی در جهت ارتقای ذهنی سازی و حساسیت بین فردی برای دانش آموزان با عملکرد خودآسیب رسان، پیشنهاد می شود. 

predicting self-injurious function based on mentalization with the mediating role of interpersonal sensitivity in adolescents in tehran

introduction: self injurious function is one of the serious issues in adolescence, considering the importance of this issue, this study was conducted with the aim of predicting self injurious function based on mentalization with the mediating role of interpersonal sensitivity in adolescents in tehran.methods: the present study was descriptive correlational. the statistical population of this research included all students of the second secondary level in tehran in the second semester of the academic year 2023. 408 people from 8 schools participated in this study by cluster random sampling method. data collection instruments were demographic questionnaire, the “inventory of statements about self injury”, “metallization scale” and “interpersonal sensitivity measure”. content validity of instruments was measured by qualitative method and reliability by internal consistency method by calculating cronbach’s alpha coefficient. the data were analyzed in spss. 22 and amos. 22.results: the proposed model had good fit (cmin/df=2.86, cfi=0.96, rmsea=0.05). in addition, mentalization had a negative and significant correlation with self injurious function (β= 0.36). on the other hand, interpersonal sensitivity and self injurious function had a positive and significant correlation (β=0.38). also, metallization had a negative and significant correlation with interpersonal sensitivity (β = 0.34) (p<0.05). the results of the bootstrap test showed that interpersonal sensitivity (β=0.13) had a significant mediating role between mentalization and self injurious function (p<0.05).conclusions: mentalizing negatively and directly and with the mediation of interpersonal sensitivity had a significant correlation with self injurious function of adolescents. therefore, it is suggested to hold training courses in order to improve mentalization and interpersonal sensitivity for students with self injurious function.