اثربخشی پارادوکس درمانی بر افسردگی و پاسخ نشخواری در مادران دارای نوزاد نارس

مقدمه: مشکلات روانشناختی در مادران دارای نوزاد نارس یکی از موضوعات مهم و قابل توجه است، لذا اجرای مداخلات روانشناختی در این گروه از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی پارادوکس درمانی بر  افسردگی و پاسخ نشخواری در مادران دارای نوزاد نارس بود.روش کار: روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون- پیگیری 1 و 3 ماه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل همه مادران دارای نوزاد نارس مراجعه کننده به بیمارستان افضلی پور کرمان در سال 1402 بودند که از میان آن ها 60 تن  به روش در دسترس پس از کسب نمره 5≤ در زیرمقیاس افسردگی از  مقیاس افسردگی، اضطراب و تنش انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه جمعیت شناختی، مقیاس افسردگی، اضطراب و تنش (depression, anxiety, and stress scale) و مقیاس پاسخ نشخواری (rumination response scale) بود. روایی محتوای ابزارها به روش کیفی و پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفا کرونباخ اندازه گیری شد. پس از اجرای 4 جلسه پارادوکس درمانی برای گروه مداخله، داده ها در  نرم افزار اس پی اس اس نسخه 22 تحلیل شد.یافته ها: بین گروه ها در متغیرهای افسردگی (f=99/59 ،p=0/01) و نشخوار (f=47/43 ،p=0/01) تفاوت معنادار وجود داشت.نتیجه گیری: پارادوکس درمانی در کاهش افسردگی و پاسخ نشخواری مادران دارای نوزاد نارس موثر بود. پیشنهاد می‌شود که در جهت بهبود افسردگی و پاسخ نشخوار دوره های پارادوکس درمانی برای مادران دارای نوزاد نارس برگزار شود. 

the effectiveness of “paradox therapy” on the symptoms of depression and rumination response in mothers with premature babies

introduction: psychological problems in mothers with premature babies is one of the important and significant issues, therefore, the implementation of psychological interventions in this group is of great importance. the aim of the present study was to determine the effectiveness of paradox therapy on the symptoms of depression and rumination response in mothers with premature babies.methods: the research method was semi-experimental with a pre-test-post-test-follow-up design of 1 and 3 months with a control group. the statistical population included all mothers with premature babies referred to afzalipur hospital in kerman in 2023, among them, 60 people were selected by the convenience method after obtaining a score of 5≤ in the depression subscale of depression, anxiety, and stress scale and were randomly assigned to the intervention and control groups. the research instruments included a demographic questionnaire, depression, anxiety, and stress scale-dass-21 and rumination response scale. content validity of instruments was measured by qualitative method and reliability by internal consistency method by calculating cronbach’s alpha coefficient. after conducting 4 sessions of “paradox therapy” for the intervention group, the data were analyzed in spss .22 software.results: there was a significant difference between the groups in the variables of depression symptoms (f=99.59, p=0.01) and rumination response (f=47.43, p=0.01).conclusions: “paradox therapy” was effective in reducing depression and rumination response in mothers with premature babies. it is suggested to hold “paradox therapy” courses for mothers with premature babies in order to improve depression and rumination response.