|
|
تدوین مدل ساختاری اختلال علائم جسمی بر پایه متغیرهای سازمانی تنشزا با میانجیگری فرآیندهای خودنظمدهی در نمونهای بالینی از افسران پلیس
|
|
|
|
|
نویسنده
|
مصطفائی فاطمه ,نایینیان محمدرضا ,مداحی محمد ابراهیم ,غلامی فشارکی محمد
|
منبع
|
طب انتظامي - 1399 - دوره : 9 - شماره : 4 - صفحه:219 -226
|
چکیده
|
اهداف: یکی از دلایلی که بخش عمده مراجعات کلینیکی را در برمیگیرد، شکایت از علایم جسمانی است که در آخرین ویراست راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی تحت عنوان اختلال علایم جسمی توصیف شده است. پژوهش حاضر با هدف تعیین برازش مدل ساختاری رابطه اختلال علایم جسمی با متغیرهای سازمانی تنشزا با میانجیگری فرآیندهای خودنظمدهی در نمونه بالینی از بیماران با تشخیص اختلال علایم جسمی انجام شد.مواد و روشها: جامعه آماری عبارت بود از تمامی بیماران دارای اختلال علایم جسمی که در شش ماه اول سال 1398 به بیمارستانها و مراکز بهداشتیدرمانی پلیس شهر تهران مراجعه کرده بودند که از این بین 30 نفر به روش هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در مطالعه، پرسشنامه برای اختلالات علایم جسمانی، فرم کوتاه مقیاس استرس پلیس ایران، مقیاس خودتنظیمگری، پرسشنامه غربالگر و مصاحبه ساختاریافته بالینی برای ارزیابی اختلالات dsm5 بود که همه از اعتبار و پایایی مناسبی برخوردار بودند. دادههای حاصل با استفاده از روش معادلات ساختاری و به کمک نرمافزارهای spss 23 و pls 2 تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: نتایج حاصل از مدلیابی معادلات ساختاری، نقش میانجیگری فرآیندهای خودنظمدهی را در رابطه بین متغیرهای سازمانی تنشزا و اختلال علایم جسمی تایید کردند، به طوری که برازش مدل کلی (gof) در گروه نمونه 0.490 بود و مدل دارای برازش بود. یافتهها نشان دادند که متغیرهای سازمانی ماموریتی بیشتر از متغیرهای سازمانی غیرماموریتی بر علایم جسمی تاثیرگذار بود. همچنین مدل فرضی اولیه برازش مطلوبی با دادههای مشاهدهشده داشت و متغیرهای سازمانی تنشزا از طریق خودنظمدهی واریانس بیشتری از علایم جسمی را تبیین کردند.نتیجهگیری: اگر افسران پلیس از راهبردهای خودنظمدهی استفاده کنند، بهتر میتوانند از تاثیرات تنشهای سازمانی بر ایجاد علایم جسمی جلوگیری کنند و این ویژگی نقش حائل را در رابطه بین متغیرهای سازمانی تنشزا و علایم جسمی ایفا میکند و منجر به کاهش اثر تنیدگی در افراد میشود.
|
کلیدواژه
|
اختلال علایم جسمی، استرس، فرآیندهای خودنظم دهی، مدل ساختاری، پلیس
|
آدرس
|
دانشگاه شاهد, دانشکده علوم انسانی, گروه روانشناسی بالینی, ایران, دانشگاه شاهد, دانشکده علوم انسانی, گروه روانشناسی بالینی, ایران, دانشگاه شاهد, دانشکده علوم انسانی, گروه روانشناسی بالینی, ایران, دانشگاه تربیت مدرس, دانشکده علوم پزشکی, گروه آمارزیستی, ایران
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Developing a Structural Model of Somatic Symptom Disorder Based on Stressful Organizational Variables Mediated by Self-Regulatory Processes in Clinical Samples of Police Officers
|
|
|
Authors
|
Mostafaee Fatemeh ,Nainian Mohammadreza ,Maddahi Mohammad Ebrahim ,Gholami Fesharaki Mohammad
|
Abstract
|
Aims: One of the main reasons for clinical referrals is the complaint of physical symptoms described in the latest edition of the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM5) as Somatic Symptom Disorder. This study aimed to determine the fit of the structural model of the relationship between somatic symptoms disorder and stressful organizational variables mediated by selfregulatory processes in a clinical sample of patients diagnosed with somatic symptoms disorder.Materials Methods: The statistical population consisted of all patients with somatic symptom disorder who had referred to the hospitals and health centers of police in Tehran, Iran, during the first six months of 2019. Of this population, 30 people were selected by the purposive method. The instruments used in the study were a questionnaire for somatic symptom disorders, a short form of the Iranian Police Stress Scale, a selfregulatory scale, a screening questionnaire, and a structured clinical interview to assess DSM5 disorders, all of which had good validity and reliability. Structural equation modeling was applied to analyze the obtained data using the SPSS 23 and PLS 2 software.Findings: The results of structural equation modeling confirmed the mediating role of selfregulatory processes in the relationship between stressful organizational variables and somatic symptom disorder. The overall model fit (GOF) in the sample group was 0.490, and the model fitted the data. Findings showed that mission organizational variables had more effect on physical symptoms than nonmission organizational variables. Additionally, the initial hypothetical model had a good fit with the observed data, and the stressful organizational variables explained more variance of physical symptoms through selfregulation.Conclusion: If police officers use selfregulatory strategies, they can better avoid the effects of organizational stress on physical symptoms. This feature plays a mediating role in the relationship between stressful organizational variables and physical symptoms, and reduces the effect of stress on individuals.
|
Keywords
|
Somatic symptom disorder ,Stress ,Emotional Regulation ,Structural Model ,Police
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|