مطالعه رویکرد ساخت گرایی اجتماعی در تحلیل اجرای خط مشی های عمومی

علوم خط مشی غالبا از زاویه دانش مدیریت و علوم اداری به مسائل عمومی می نگرد و طبعا موضوعاتی مثل الگوهای تدوین خط مشی، نظام حکمرانی دولت، سازمان های اداری و ... در کانون توجه آن قرار دارند. در ایران نیز تحلیل ها بیشتر ذیل پارادایم اثبات گرا و رویکرد عقلایی شکل گرفته و در باب «ساخت اجتماعی گروه های هدف خط مشی گذاری»، «گروه های ذی‌نفع در ساختار تصمیم گیری و اجرا» و نقش «روابط قدرت در خط مشی گذاری عمومی» کمتر بحث شده است. «خط مشی گذاری عمومی ساخت گرا» از جمله پارادایم هایی است که خط مشی های عمومی را بر مبنای «روابط غیر رسمی قدرت»، «ساختارهای اجتماعی» و «نظام تخصیص هزینه و مزایا» تحلیل می کند. در این چارچوب خط مشی های عمومی می توانند ساختارهای اجتماعی را تداوم دهند یا متحول کنند. آنها به نوعی ابزار بازآرایی نظام قدرت در جامعه هستند و درک آنها بدون درک محیط خط مشی گذاری و بازیگران موثر خط مشی ممکن نیست. در این مقاله تلاش کرده ایم با یک نگاه میان رشته ای و از طریق توضیح رویکرد ساخت گرایی اجتماعی در خط مشی گذاری و تبیین برخی از مهمترین مفاهیم آن، قابلیت های این پارادایم را در فهم خط مشی های عمومی و تحلیل اجرای آن ها در جامعه تشریح کنیم. آموزه‌های این رویکرد نشان می‌دهند که اجرای موفق خط‌مشی‌ها بدون حضور ذی‌نفعان و توازن قدرت میان دولت، بازار و جامعه ممکن نخواهد بود.

a study of the social constructivism approach in analyzing the implementation of public policies

public policy studies often address public issues from the perspective of management and administrative sciences, naturally focusing on topics such as policy formulation models, governance systems, administrative organizations, and related subjects. in iran, analyses have predominantly adhered to the positivist paradigm and rationalist approaches, with limited attention given to topics such as the social construction of policy target groups, stakeholder involvement in decision-making and implementation structures, and the influence of power relations in public policy-making. constructivist public policy-making represents a paradigm that examines public policies through the lens of informal power relations, social structures, and the distribution of costs and benefits in society. within this framework, public policies have the potential to either reinforce or transform social structures, serving as tools for reorganizing power dynamics. understanding public policies within this paradigm requires a comprehensive analysis of the policy-making environment and the key stakeholders involved.this article aims, through an interdisciplinary lens and by elaborating on the social constructivist approach to policy-making and its key concepts, to demonstrate the utility of this paradigm in understanding public policies and analyzing their implementation in society. the teachings of this approach suggest that the successful implementation of policies is contingent upon the active involvement of stakeholders and achieving a balance of power among the state, the market, and society.