اخلاق اشتراک و فرهنگ های دانشی در وضعیت پسادیجیتال

شیوه‌های تولید دانش در نظام سیاسی نظارتی مبتنی بر دستیابی به اعتبار موقعیت مشروع تولید دانش است. دانشگاه‌ها دارای موقعیت مشروع تولید دانش هستند که آن را به استادان، دانشجویان و فارغ‌التحصیلان اعطا می‌کنند. دانش می‌بایست زیر سامانه‌های نظارتی تولید شود تا اعتبار آن بر داشتن ادعای حقیقت حفظ شود. این نظام نظارتی بر اساس نظام حکومت‌مندی نظارتی است که بر محوریت ایده یا ایدئولوژی حقیقت عمل می‌کند. حقیقت در سامانه‌های قدرت علمی تولید می‌شود و با تبدیل به برنامه‌های نظارتی بر جمعیت به کار گرفته می‌شود. علاوه بر این، رسانه‌ها نیز در قالب سامانه‌های قدرت عمل می‌کنند به گونه‌ای که حقیقت را در قالب برنامه‌های شنیداری و دیداری برای مردم مخابره می‌کنند. در وضعیت دیجیتال که موقعیت جامعه کنترلی است، دو نظام تولید دانش و رسانه‌های نوین در هم تنیده می‌شوند. نظام تولید دانش درون رسانه‌های نوین حتی تولید می‌شود و سپس چرخش می‌یابد. وضعیت دیجیتال را نظام کنترلی می‌نامیم که دوره‌ای جدید از نظام دانش و حقیقت شکل گرفته است و دوره پساحقیقت نامیده می‌شود. همچنین، اخلاق اشتراکی دانش ما را از وضعیت دیجیتال به پسا‌دیجیتال سوق می‌دهد. هدف اصلی مقاله دربارۀ فرهنگ‌های دانش اشتراکی و اخلاق اشتراکی در ایران است. ما به فعالیت بعضی از کنشگران تولیدکنندگان دانش علوم انسانی در شبکه‌ی اینستاگرام خواهیم پرداخت. بر اساس داده‌ها، تولیدکنندگان دانش علوم انسانی در شبکه‌ی اجتماعی اینستاگرام شکلی از اخلاق اشتراکی دانش را رواج می‌دهند که نظام رفاقتی تولید و چرخش دانش را گسترش می‌دهد.

shared ethics and fraternal sharing in the post-digital condition

in a surveillance political system, the credibility of knowledge production is crucial. universities hold a privileged position in knowledge production, which they bestow upon professors, students, and graduates. this credibility stems from the knowledge production system itself. knowledge must be produced under surveillance systems to maintain its claim to truth. peer review and scientific observers are used to ensure the validity of books, scientific articles, student theses and dissertations, and research projects. this surveillance system operates around the concept of truth, with truth generated in scientific power structures and then used for surveillance over the populace. in the surveillance system, media is one-sided, with producers on one side and consumers on the other. however, in the digital realm, knowledge production and new media intertwine, with knowledge production taking place within new media and then disseminated. we call this the digital state, as it plays a major role in truth production. shared knowledge ethics is driving us from the digital state to the post-digital era. the post-digital era should be seen as the era of shared knowledge cultures and the rise of shared ethics. in this article, we aim to build a theoretical framework for discussing shared knowledge cultures and shared ethics, focusing on the activities of humanities knowledge producers on the instagram network. based on the data, humanities knowledge producers on the instagram social network are promoting a form of shared knowledge ethics that expands the collaborative system of knowledge production and dissemination.