مجمعالفضلا
|
|
|
|
|
نویسنده
|
شعبانلو علیرضا
|
منبع
|
كهن نامه ادب پارسي - 1392 - دوره : 4 - شماره : 2 - صفحه:93 -107
|
چکیده
|
نوشتن تذکرة شعرا در حوزة رواج و گسترش زبان فارسی، بیش از همه در فرارودان و هند، سابقه و روایی دارد. پس از تالیف لبابالالباب، وقفة طولانی در نوشتن تذکره روی داد و در قرن نهم فقط تذکرةالشعرای دولتشاه نوشته شد، اما از اواخر قرن دهم تذکرهنویسی به ویژه در هند رونق گرفت؛ در آنجا به دلیل وجود حکومتهای ایرانی، محیط مناسبی برای حضور شاعران و نویسندگان فارسیزبان فراهم آمده بود. یکی از تذکرههای مهم که در این دوره تالیف یافت، مجمعالفضلای محمد عارف بخارایی است که متاسفانه تاکنون تحقیق بایستهای دربارة احوال مولف و کتابش انجام نگرفته است و اکثر محققان صرفاً به نقل سخنان عبدالحی حبیبی و علیرضا نقوی پرداختهاند و چیزی بر آنها نیفزودهاند. یکی از دلایل گمنامی مجمعالفضلا و مولفش، کمیابی نسخههای آن است. از این تذکره تنها دو نسخة شناختهشده وجود دارد؛ یکی در دانشگاه پنجاب لاهور و دیگری در دانشگاه تهران. در این مقاله کوشش میشود تا ضمن تحلیل و نقد تحقیقات پیشین دربارة تذکرة مجمعالفضلا، این تذکره بر اساس نسخة موجود در دانشگاه تهران، بررسی و معرفی شود.
|
کلیدواژه
|
تذکره ,تذکرهنویسی در هند ,مجمعالفضلا ,محمد عارف
|
آدرس
|
استادیارادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی, استادیارادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی, ایران
|
پست الکترونیکی
|
alirezashabanlu@yahoo.com
|
|
|
|
|