تاثیر سبک زندگی دیجیتال بر مخارج بهداشت و درمان و پیامدهای اقتصادی آن بر بهره‌وری نیروی کار در ایران

مقدمه: سبک زندگی دیجیتال و رفتارهای مرتبط با فناوری های نوین به طور فزاینده ای در جوامع مختلف تاثیرگذار شده است. این تغییرات در سبک زندگی، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، علاوه بر تغییرات اجتماعی و فرهنگی، می تواند تاثیرات اقتصادی و بهداشتی قابل توجهی به همراه داشته باشد. روش پژوهش: در همین راستا، مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک زندگی دیجیتال بر مخارج بهداشت و درمان و پیامدهای اقتصادی آن بر بهره وری نیروی کار در ایران طی دوره زمانی 1390 تا 1403 بر اساس داده های با تواتر فصلی انجام شده است. روش تجزیه و تحلیل داده ها مبتنی بر روش رگرسیون کوانتایل بود. یافته ها: نتایج نشان می دهد که ضریب متغیر سبک زندگی دیجیتال در تمامی دهک ها مثبت و معنادار است. این نشان دهنده این است که با افزایش مدت زمان استفاده از اینترنت و سبک زندگی دیجیتال، مخارج بهداشت و درمان به طور کلی افزایش می یابد. ضریب این متغیر در دهک های بالاتر (0.9) بالاتر از دهک های پایین تر (0.1) است، که نشان می دهد استفاده بیشتر از دیجیتال به طور مستقیم بر هزینه های بهداشت و درمان تاثیر می گذارد. ضریب متغیر بهره وری نیروی کار نیز در تمامی دهک ها مثبت و معنادار است. این نشان دهنده آن است که با افزایش بهره وری نیروی کار، هزینه های بهداشت و درمان به طور طبیعی افزایش می یابد. بهره وری نیروی کار در دهک های بالاتر اثر بیشتری بر مخارج بهداشت و درمان دارد. علاوه بر این مشاهده شد تاثیر سبک زندگی دیجیتال بر مخارج بهداشت و درمان به ویژه در بخش هایی از جامعه که بهره وری نیروی کار بالاتری دارند، بیشتر خواهد بود. نتیجه گیری: نتیجه گیری کلی این تحقیق نشان می دهد که سبک زندگی دیجیتال به ویژه از طریق تاثیرات منفی بر بهره وری نیروی کار و افزایش مخارج بهداشت و درمان، نیازمند توجه و تدابیر ویژه در سیاست گذاری های اجتماعی و اقتصادی است.

the impact of digital lifestyle on healthcare expenditures and its economic consequences on labor productivity in iran

introduction: digital lifestyle and behaviors related to modern technologies have increasingly impacted societies worldwide. these lifestyle changes, especially in developing countries, can have significant social, cultural, economic, and health-related consequences.methods: in this context, the present study aims to investigate the impact of digital lifestyle on healthcare expenditures and its economic consequences on labor productivity in iran during the period from 2011 to 2024 based on quarterly data. the data analysis method used was quantile regression. results: the results show that the coefficient of the digital lifestyle variable is positive and significant across all deciles, indicating that as internet usage and digital lifestyle increase, healthcare expenditures generally rise. the coefficient of this variable is higher in the upper deciles (0.9) compared to the lower deciles (0.1), suggesting that greater use of digital technologies directly impacts healthcare costs. the labor productivity coefficient is also positive and significant across all deciles, indicating that as labor productivity increases, healthcare expenditures naturally rise. labor productivity has a greater impact on healthcare costs in higher deciles. additionally, it was observed that the impact of digital lifestyle on healthcare expenditures is particularly more pronounced in sections of society with higher labor productivity.conclusion: the overall conclusion of this study suggests that digital lifestyle, particularly through its negative effects on labor productivity and increased healthcare expenditures, requires special attention and measures in social and economic policymaking.